ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಅಪ್ಪಟ ನಿಜ ಸೋಮಶೇಖರಯ್ಯನವರೆ,

ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ!! ನಾನು ಎಸ್. ಎಸ್.ಎಲ್. ಸಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೇಷ್ಟ್ರು ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡ ತರಗತಿಯಲ್ಲ್ಯಿ ಕೂತು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಿರುವಂತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಿನ ಪ್ರಭುಲಿಂಗ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿನ ಪದ್ಯಗಳು ಅವು ನನಗೆ ಪಠ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ- ಬಹುಶ: ಅದರ ನಾದಮಾಧುರ್ಯಕ್ಕಿರಬೇಕು- ತಟ್ಟನೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು
ಆರು ನಮ್ಮನು ಜರೆದವರು ಜಂಭಾರಿಯೋ ದನುಜಾರಿಯೋ ಕಾಮಾರಿಯೋ
ತೋರವನ ಹೆಡೆತಲೆಗುಗಿವೆ ನಾಲಿಗೆಯ ಬೇರುಸಹಿತವೆ ಕೀಳುವೆನು
ಕೈವಾರವೇಕೆನುತೆದ್ದು ಬಂದನು ಧೀರತನದಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಮನು ಗಜರಿ ಗರ್ಜಿಸುತ.
ಲೇಸು ಲೇಸೈ ಸಿದ್ಧರಾಮನೆ ವಾಸಿ . . . . . . . . .( ನೆನಪಿಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸಿ)
ಸಾಸಿರಕೆ ವೆಗ್ಗಳಿಸಿತಲ್ಲಾ ಸುಡು ಯತಿತ್ವವನು
ಈಸು ಕೋಪಾಟೋಪ ರೋಷಾವೇಶವೇತಕೆ ಯೋಗಿಯಾದ
ನಿರಾಸೆವಂತಂಗೆನುತಲಿದ್ದನು ನಗುತ ಪ್ರಭುರಾಯ.