ಮಾಯ್ಸ್,

ನಾನ್ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಿಲ್ಲ.. ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಿರುವದು.. ಆದರೆ ಈ ನಾನ್ ಎಂಬುದರ ಹರುವು ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡದಾಗ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ನಾನು ಬಂದಾಗ ನಾನು ನನಗಿಂತ ಕನ್ನಡವೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಂದುಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಂಬುದರ ಹರುವು ನನ್ನೊಳಗೇ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಅಂತ ತಾನೇ?

ಅದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ "ನಾನಾಗಿ" ಬಿಡ್ತೇವೆ.