" ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ತಕ್ಕುಮೆಯಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸಕ್ಕದದ ಊರುಗೋಲಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
--> ನಮ್ಮಂತವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರೀ 'ಸಂವಹನಾ ಮಾದ್ಯಮ' ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಉಸಿರು. ನಮ್ಮ ಗುಂಡಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ನುಡಿ. ಕನ್ನಡದಿಂದಲೇ ಈ ಪರ್ಪಂಚವನ್ನ ನೋಡುವ ಹುರುಪು ನಮಗೆ."

ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ವೈಭವ್, ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಎಳೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ ನಾನೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಕರಾರೇನಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಾನೂ ಇದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಿತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ತಕರಾರು ಇರುವುದು ನಮ್ಮದೇ ಕನ್ನಡಪ್ರೇಮ ಉಳಿದವರವರದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬಂಥ ಮಾತಾಡುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ. ದಯವಿಟ್ಟು ಕನ್ನಡದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೊಗಸುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರೆ ನಾವೂ ಖಂಡಿತ ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕನ್ನಡದ ತಕ್ಕುಮೆಯನ್ನು ಹೊಸ ಪದಸಂಪತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂಥ ಸಾಹಿತ್ಯಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರಲಿ. ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಂಥ ಹಳೆಗನ್ನಡದ ಕಾವ್ಯದ ಮೇಲ್ವೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ. ಸಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಾನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಆಂಡಯ್ಯನ ಕಾವ್ಯದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗದ ಓದಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ.

"ಏರಿದವನು ಚಿಕ್ಕವನಿರಬೇಕು"