"ಸುನಿಲ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ದಿಟವಾಗಲು ಆಸೆ ಇಲ್ಲ.. ಯಾಕೆ ಎಂದರೆ.. ಅದು ಸತ್ತು ಆಗಿದೆ..

ಅದರ ಹೆಣವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮ ಎಂದು ನಾನೂ ಸೇರಿ ಹಲವರು ಹೊರುತ್ತಿರುವುರ ಜೊತೆಗೆ, ಕೆಲವರು ಆ ಹೆಣದ ಮರೆವಣಿಗೆ ಮುಂದೆ ಟಮಟೆ ಬಡಿದು ಕುಡಿದ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದ ಹೊಗಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಿಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ....

ಕೆಲವೇ ಹೊತ್ತು ಮರೆವಣಿಗೆ ಮುಗಿಯುವುದು, ಅದ ಅಬ್ಬರವೂ ಮುಗಿಯುವುದು, ಹೂತೋ ಸುಟ್ಟೋ ಬರುವೆವು.

ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸುಡಲು ಬೆಳೆದು ನಿಂತು, ಸೊರಗಿದರೂ, ಇನ್ನೂ ಹಸಿರಾಗಿರುವ ಹೆಮ್ಮರವನ್ನೂ ಕಡಿಯಲಾದೀತೇ!"

ಸುನಿಲರೆ,
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ ಅವರ ಈಗ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎರಡನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ.
ಇನ್ನು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವುದೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.

"ಏರಿದವನು ಚಿಕ್ಕವನಿರಬೇಕು"