ಸುಪ್ರೀತ್,
"ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಗಂಡಿನ ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿ ಓದಬಹುದು, ಕೆಲಸಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಮಮತೆಯಿಂದ ಕಾಣುವ ನಮಗೆ ಆಕೆ ಗಂಡಿನ ಸರಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಕ್ಕಿಳಿದರೆ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?" ಹೆಮ್ಮೆ, ಮಮತೆ- ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಮಾನತೆ ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅನ್ಕೋತೀನಿ! ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಊರುಗಳನ್ನ ಬಿಡಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರ ಸರ್ಕಲ್ ನಲ್ಲೇ ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಓದು-ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ತಾರತಮ್ಯ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಬೇಕಾಗೋ ಗುದ್ದಾಟಗಳನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೀನಿ.
"ಮಗ ಮನೆಗೆ ತಡವಾಗಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಆತನ ಸಹವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಬರಬಹುದು. ... ಆದರೆ ಅದೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಸಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಗೆ ತಡವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ವರ್ತಿಸುವ ರೀತಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಆಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಸಂಶಯಿಸುತ್ತೇವೆ..." ನಿಜ - ಮುಕ್ಕಾಲುಪಾಲು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ. ಆದ್ರೆ ಇದು ಒಂದು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ, ತಾರತಮ್ಯ ಮನೋಭಾವದ ಪರಿಣಾಮ. ಆ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ನಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕೇ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನ ಅನುಸರಿಸೋದಲ್ಲ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ತೋರಿಸಿರೋ ಪಕ್ವತೆ ಅದರಮೇಲೆ ನೀವು ನೀಡಿರೋ ವಾದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ ಅನಿಸ್ತಿದೆ.
ಸಿದ್ಧಮಾದರಿಗಳನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸೋ ಅಗತ್ಯ, ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲೋ ಅಗತ್ಯ ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯವೇ ಹೊರತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿರೋ ಲೋಪಗಳನ್ನರಿತೂ ಅವುಗಳಿಗೇ ಕಟ್ಟುಬೀಳುವುದಲ್ಲ. "ಹೆಣ್ಣು ತಾನು ತೊಡುವ ಬಟ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಅದಕ್ಕೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಎಲ್ಲ ಅಸಮಾನತೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ಪುರುಷರಲ್ಲ, ಪುರುಷಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾಕು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನಿಡೋ ಅಗತ್ಯ ಎಂದಿನಿಂದಲೂ ಇದೆ!

ಗಿರೀಶ್
ನಿಮಗೆ ಏನ್ ಹೇಳ್ಬೇಕೊ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ! ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇಲ್ಲೂ ಇರಬಾರದು ಅಂತಲಾ ನೀವ್ ಹೇಳೋದು?! ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆಳ್ವಿಕೆಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಸಮಾನತೆಯ ವಾದವಲ್ಲ, ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು! ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಆಮದಾದ ವಸ್ತು ಅನ್ನೋದು ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಅಪಚಾರ ಮಾಡೋ ಮಾತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾರತದ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಓದ್ಕೊಳಿ, ’women writing in India' ಅಂತ ಸೂಸಿ ಥಾರು ಹಾಗೂ ಲಲಿತಾ ಅವ್ರು ಬರ್ದಿರೋ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಷುರು ಮಾಡ್ಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ರೈಟಿಸ್ಟುಗಳೇ ಕೋಟ್ ಮಾಡೋ ಗಾರ್ಗಿ-ಮೈತ್ರೇಯಿಯರಿಂದ್ಲೂ ಷುರು ಮಾಡಬಹುದು. ಯಾವುದೇ ಅಸಮಾನತೆ ತನ್ನೊಳಗಿನಿಂದ್ಲೇ ಅದನ್ನೆದುರಿಸೋ ವಾದಕ್ಕೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತೆ. ಹೊರಗಿನ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಹುಡುಕಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ!