ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ನನ್ನ ದಣಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಳಗಳನೆ ಅಳತೊಡಗಿದವು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವ ಕೋಡ ಹೌದು.

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರೀ ಪ್ಳಾಂಡ್ ಅಂತ ಹೇಳೊದಕ್ಕೆ ಅದು ಮಕ್ಕಳ ಹಾವು ಏಣಿ ಆಟ ಅಲ್ಲ, ಮೇಲೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹಾವಿನ ಬಾಲ ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಬರೋಣ ಅನ್ನೋಕೆ.

ಅದು ಪ್ರೀ ಪ್ಳಾಂಡ್ ಆಗಿಯೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಮಯದ ದವಡೆಯಲ್ಲಿ,ನೋವಿನ ಜಿಗಿತದಲ್ಲಿ ನರಳಿದ ಮನಸಿನೆ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮವಸ್ಟೆ ಸರಿ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರವೆ ಅಲ್ಲ. ದಿನಗಳಾದರು ನಮ್ಮ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಭಾರತ ಅಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶವಾದಲ್ಲಿ, ಜನ ಕುಡಿದು, ಕುಡಿದು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲವೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ತನಗೆ ಒದಗಿದ ಸ್ತಿತಿಗೆ ಸೇಡು ಎನ್ನುತ್ತ ಸೈಕೊಗಳತರಹ ಸಿಕ್ಕವರನ್ನ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.

ಮನಸು ವಾಸ್ತವ ಸ್ತಿತಿಗೆ ನರಳಿ, ಒರಳಿದಾಗೆ ಜೀವದ ಮೇಲಿನ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹೇಳತೀರದು.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆ ಸ್ನೇಹಿತೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವರೇ ಸರಿ. ಹಚ್ಚಿ ಅವರಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ದೀಪ.

ನಿಮ್ಮ ಕಥೆ ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಒಂದು ಅನುಭವದ ತಿಣುಕನ್ನ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಬರೆಯುವೆ.

-ಯುವಪ್ರೇಮಿ