ಅನಿವಾಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಬರಹವನ್ನು ನಾನೇ ಬರೆದೆನಾ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸೋಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಒಂದ್-ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆಯೇ ಇಂತಹುದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ, "ಸಂಗೀತ ಭಾಷೆ ಮೀರಿದ್ದು" ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಬಯ್ಸಿಕೊಂಡದ್ದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ.

ಈಗಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕನ್ನಡಿಗರು ಈಗಲೂ ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ತೂಗುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಅವರ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾಕೆ ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಉದಾ: "ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪು" ಚಿತ್ರದ, "ನೆನಪು ನೆನಪು" ಹಾಡು.

ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಕೆಲವರು ಗೆಳೆಯರು, "ಅಲ್ವೋ ಸುನಿಲ, ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿ, ಕನ್ನಡ, ತೆಲಗು ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳುವ ನೀನು, ಹಾಗಾದರೆ ತೆಲಗು ಹಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ವಯೋಲೀನ್ ಯಾಕೆ ಕಲೀತೀಯಾ ?" ಎನ್ನುವಂತಹ ಕೊಂಕು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೇಳಿದ್ದಿದೆ.

"'ಸಂಗೀತ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು' ಎಂಬ ಆದರ್ಶ ಒಪ್ಪತಕ್ಕದ್ದೇ. ಆದರೆ ಆ ಆದರ್ಶ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗು ಆರ್ಥಿಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಆಯಾಮವಾಗಬಾರದು"