ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗಕಾರನು ಇದನ್ನೊಂದು ಶ್ರುತದುಷ್ಟಕ್ಕುದಾಹರಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಬೞಸಿದ್ದಾನೆ.
ಇದು ೧ನೇ ಪರಿಚ್ಛೇದ ೬೩ನೇ ಪದ್ಯ.
ಪೂರ್ಣ ಪಾಠ ಹೀಗಿದೆ.

ನಿಲ್ತೋಳಂ ಬರ್ಪುದು ಸ-
ಯ್ತಲ್ತೂರುಂ ದೂರಮನೆಡೆತುಡುಗರ್ಪೂರಂ|
ಕಲ್ತುಲ್ಲಿಂದೋಡುವಮೆಂ-
ಬಲ್ಟುಣ್ಣಿಂ ತಂದ ಕೂೞನೂ ಸಂಗಮದೊಳ್‍||

ಮೂಱನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ತುಲ್ಲಿಂದೋಡುವಂ ಇದನ್ನು ಕಲ್ತು+ಉಲ್ಲಿಂದ+ಓಡುವಂ ಎಂದು ಬಿಡಿಸಿ ಓದಿದರೆ ಅರ್ಥ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿ ಓದಿದಾಗ ಕಿವಿಗೆ ಸ್ತ್ರೀಜನನಾಂಗವನ್ನು ಪದ ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಚರಣದಲ್ಲಿ -ಬಲ್ತುಣ್ಣಿಂ ಪದವೂ ಕೂಡ ಪುರುಷಜನನಾಂಗ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಂಬ+ಅಲ್ತು+ಉಣ್ಣಿಂ ಎಂದರೆ ಅರ್ಥ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಛಂದಸ್ಸಿಗೋಸ್ಕರ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿ ಓದಿದಾಗ ಅಸಭ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ೬೪, ೬೫, ೬೬ ಬೇಱೆ ಬೇಱೆ ದೋಷಗಳಿಗೆ ಉದಾಹರಿಸುತ್ತ ದುಷ್ಕರ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಂದರೆ ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಯಾದ ರಚಿಸಲು ಕಷ್ತಕರವಾದ ಕವಿತಾಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ಪಗರಣದಂತಹ (ಯಕ್ಷಗಾನ ಇತ್ಯಾದಿ) ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಈ ತೆಱನಾಗಿ ಬೞಸಕೂಡದೆನ್ನುತ್ತಾನೆ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗಕಾರ.