ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತೆಱನಾದ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಲಾರರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ವತ್ಸ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಾವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಭಾಷೆಗಳೆಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಅಪಭ್ಹ್ರಂಶ. ಅಷ್ಟ್ತೇ ಏಕೆ? ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಙ, ಞ, ಳ, ೞ, ಱ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಬಾರದು. ಆಗ ತಮ್ಮ ಉಚ್ಚಾರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರಾಯಶಃ ನಿಮ್ಮ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ’ಕ’ ದಿಂದ ’ಮ’ದವರೆಗಿನ ವರ್ಗೀಯ ವ್ಯಂಜನಗಳ ನಡುವೆ ಆಗುವ ಸಂಯುಕ್ಟಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸಜಾತೀಯ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳೆಂದಿರಬಹುದು.