ಗೆಳೆಯರೇ, ಒಂದು ವಿಷ್ಯ ನೀವು ಗಮನ್ಸ್ಲೇಸ್ಬೇಕು(ಗಮನಿಸಲೇಬೇಕು), "ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಇದೆ", ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಎಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ಬಳಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾನೂ ಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ "ಕನ್ನಡದ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡದ ಮಡಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಸರಿಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ". ಕೊಡಗು, ಹವ್ಯಕ, ಕುಂದಾಪುರ ಮುಂತಾದ ಡಯ್ಲೆಕ್ಟುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಬರೀ ಸಾಹಿತ್ಯಾತ್ಮಕವಾದ ಬರವಣಿಗೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ನಿರ್ಣಯಗಳಿಗೆ ಬರೋದು ನನಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸರಿಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಪೂರ್ವದ ವ್ಯಂಜನ ನ್‍, ಣ್‍, ಯ್‍, ರ್‍, ಲ್‍, ಳ್‍, ೞ್‍ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಱ್‍ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ’ಜಾಣ್ಮೆ’, ’ಮೇಲ್ಮೆ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಕನ್ನಡದ ನಿಯಮಿತ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಮಾತುಗಳು ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಇಲ್ಲಿವೆ.
ಕ, ಗ ವರ್ಗ- ಮಾಡುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ, ಪಿಚ್ಕಾರಿ, ಕಟ್ಕೋ, ಮಟ್ಕು, ಸುತ್ಕಟ್ಟು, ಉಬ್ಗ, ಕತ್ಗೆ, ಬಿದ್ಗೊಂಡು, ಹಲ್ಕಟ್ಮುಂಡೇದು.
ಚ, ಜ - ಗಜ್ಗ
ಟ, ಡ - ಅಷ್ಟು, ಇಷ್ಟು, ಎಷ್ಟು, ರವಶ್ಟು, ಗವ್ಡ, ಬಗ್ಡ,
ತ, ದ, ನ - ಸುಸ್ತು, ಕುಕ್ತು, ಸಯ್ತಲ್ತು, ಯತ್ನಾಳ್, ಕಟ್ನಿಟ್
ಪ, ಬ - ಬಂದ್ಬಿಡ್ತು, ಉತ್ಬಿತ್ತು, ಪೆಚ್ಮೊರೆ, ಪ ಮತ್ತು ವ ಒತ್ತುಗಳು ಇಂಟರಚೆಂಜಬಲ್ ಆಗಿ ಬಳಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇರತ್ತೆ., ಕಾಟ್ಮಾಣಿ.
ಯ - ಬಂದ್ಯಾ, ಮಂಡ್ಯ, ಹೇಳ್ರೋ, ಕುಡ್ಲ, ತೊಯ್ಲಾ, ಮಾತ್ವಲ್ಲ, ಕಟ್ಸು, ಕಿನ್ಹಾಳ, ಎಕ್ಕುಟ್ಹೋಗಿದೆ, ಮಾಡಿದ್ಲು, ಮಕ್ಳು, ಮೆತ್ಸು, ಸುಳ್ಯ, ಮಗ್ಲು, ಕ್ವ, ತಣ್ಸು, ಇದ್ಯೋ, ಇಲ್ವೋ, ಒಕ್ಲು, ಚಿಬ್ಲು, ಕೇಯ್ದು, ನೀವ್ತಾ, ನೋಯ್ತಾ, ತುಳ್ತ, ಸುಕ್ನಾತಿ

ಒಂದು ವೇಳೆ, ಈ ಮೇಲಿನ ಪದಗಳು ಹಳ್ಳಿಗಮಾರರ ನುಡಿಗಳು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದೇ ನಿಜ ಆದರೆ, ನನ್ನ ಕೋರಿಕೆ.
೧. ಇವುಗಳನ್ನು ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡ್ಬೇಡಿ. ಮೊದಲು, ಅದು ಏಕೆ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ.
೨. ಆ ಪದಗಳ ಒಳಧಾತಗಳನ್ನು ಬೇರೆಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ.
೩. ಹಳಗನ್ನಡ, ನಡುಗನ್ನಡ, ಹೊಸಗನ್ನಡ ಎನ್ನುವ ವಿಂಗಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರ್ರಿಲವೆಂಟ್.

ಕೋರಿಕೆ - ಈ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಯಾರೂದರು ಹವ್ಯಕರೋ, ಕೊಡಗಿನವರೋ, ಕುಂದಾಪುರದವರೋ ಓದಿದಿರಾದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗದೆ, ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಅಚ್ಚಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.