ಸ್ವಾಮಿ,
ಇಲ್ಲದ ಹೊಸ ಅಕ್ಕರಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕಾದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಒಪ್ಪತಕ್ಕದ್ದು. ಆದರೆ ಇರುವ ಅಕ್ಕರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಅಲ್ಲ.ನೀವು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ "ಷ" ಉಲಿಕೆ ಇದೆ ಅಂತ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ತೀರಿ. ಅದು "ಟ" ವರ್ಗದಿಂದಲೋ ಇಲ್ವೋ ಎಂಬ ಮಾತು ಬೇರೆ.ಅದ್ರಿಂದ ತೆಗೆಯೋದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ನನ್ನ ವಾದ.

ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು-
ನಿಮ್ಮಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಶಂಕರ ಭಟ್ಟರ ಕೆಲಸದ ಪರಿಚಯ ಆಯಿತು. ಕಳೆದ ೬ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ( ೧-೨ ಬಿಟ್ಟು) ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಒದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನಾನು ವ್ಯಾಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ನಿಲುವನ್ನ ಪೂರಾ ಒಪ್ತೇನೆ. ನಾನು ಸಂಸ್ಕೃತ( ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕದ ಆಸೆ) ಬಿಟ್ಟು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮೊದಲನೆ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಆಯ್ದು ಕೊಂಡವನು. "ದೆಸೆಯಿಂದ" ವಿಭಕ್ತಿ ನನಗೆ ಯಾಕೆ ಇದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏನೋ ಯಡವಟ್ಟಾಗಿದೆ ಅನಿಸುತಿತ್ತು. ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿಯುತಿದೆ.
ಆದರೆ ಲಿಪಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳ ಸಂಗತಿ ನನಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ/ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪದಗಳನ್ನ ನಾವು ಆಡುನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಲಿಯುವ ಬರೆಯೋಣ. ಇದಲ್ಲವೇ "ತದ್ಭವೀಕರಣ". ಹಾಗೆ ಉಲಿಯುವ/ ಬರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳರಿಮೆ ಬೇಡ. ಆದರೆ ಈಗಿರುವ "ಶಿಷ್ಟ" ಬರೆವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನುರಿತವರಿಗೆ ಹೊಸ " ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್" ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬಾರದು.
ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಜನರಿಗೆ ಯಾವುದು ಹಿಡಿಸುತ್ತೋ ಅದೆ ರೂಡಿಯಾಗತ್ತೆ.
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಲಿಪಿಯನ್ನ ತಮಿಳಿನ ನಕಲು ಮಾಡುವುದು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲ.ನನಗನಿಸಿದಂತೆ ಕನ್ನಡ / ಮಲಯಾಳ ನುಡಿಗಳೆರಡು ತಮಿಳಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾದ " richer diverse phonology" ಜಾಡು ಹಿಡಿದಿವೆ. ಅದು ಆ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಜೀವಾಳವು ಕೂಡ.