ಭೂತಸೂಚಿಯಾದ ’ದ’ಕ್ಕೆ ’ತ’ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಬರುವುದುಂಟು. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಎರಡೂ ರೂಪಗಳುಂಟು. ’ಱ’ ಬೞಕೆಯಾದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ’ತ’ ಬರಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಱಿತು/ಅಱಿದು, ನಿಂತು/ನಿಂದು ಹೀಗೇ ಎರಡೆರಡೂ ರೂಪಗಳುಂಟು ಆದರೆ ತೊಱೆದು=ಬಿಟ್ಟು ರೂಪೈದೆ. ಮಱೆತು/ಮಱೆದು ಎರಡೂ ರೂಪಗಳುಂಟು. ಹಱಿದು=ಛಿದ್ರವಾಗಿ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಹಱಿತು ರೂಪ ಜನಬೞಕೆಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದರೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಪಂಪನ ಪದ್ಯದ "ನೆಱೆದಂದಱಿದು" ರೂಪ ನೋಡಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಕನಕದಾಸರ "ಮಱೆದೆನಭ್ಹ್ಯುದಯದಲಿ" ರೂಪ ನೋಡಿ.