ಸಂಸ್ಕೃತದ ಋಣ ಕನ್ನಡೀಕರಿಸಿದಾಗ ರಿಣ. ಹಾಗೆಯೇ ಋಷಿ=ರಿಸಿ (ಇಸಿ). ಆದರೆ ಈ ತೆಱ ಕನ್ನಡೀಕರಿಸುವ ಸ್ವೋಪಜ್ಞತೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ತೋಱುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸ್ಟೇಷನ್=ಟೇಸನ್(ನ್ನು) ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಾಗ ಮೂಲದ ಪದ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭದ ’ವ್’ ನಾವು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದೋ ವಕಾರ ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲೋ ’ಬ’ಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ವೀರ=ಈರ, ವೇಮಾಱು=ಏಮಾಱು. ಆದರೂ ಕೆಲವು ವಕಾರವಿರುವ ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದಗಳು ವಂದರಿ, ವರಸೆ, ವಾಡಿಕೆ. ಕೆಲವರು ಒಂದರಿ, ಒರಸೆ ಎನ್ನಬಹುದೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಾಡಿಕೆ ಮಾತ್ರ ವಾಡಿಕೆಯೇ.