ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕನ್ನಡವೇ ಒಂ ಥರ ಕಿಚಡಿ ಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ, ಇವರಿಗೆ ಅತ್ತ ಪೂರಾ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಇಲ್ಲ ಇತ್ತ ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡವೂ ಬಾರದ ಸ್ಠಿತಿ! ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇವರ ಪೋಷಕರೆ ಕಾರಣ ಎನ್ನಬಹುದೆನೋ! ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ಕೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಬರ್ದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಮೇಡಮ್ ಗಳು .ಇತ್ತ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆನ್ನುವ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು. ಇಂತಹವರ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಬೆಳದ ಕಂದಮ್ಮಗಳು ಯಾವ ರೀತಿ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯುತ್ತವೆ ನೀವೆ ಹೇಳಿ?.
ಆದರೆ ರೂಪಕ್ಕ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬೇಕೆ ಬೇಕು. ನನಗೆ ನನ್ನ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರುವಷ್ಟು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ಟಸ್ ಪುಸ್ ಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಳ್ಳಾಡಿಸಿ ಅವರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆನೆ. ನಾವು ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಸಹದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮೊದಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಅದೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯು ಬೆಳೆಯಲು ಮಾಡುವ ಕಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವ ಭಾವನೆ ನನ್ನದು.