ಈಗ ನನ್ನ ಲೋಕಲ್ ಅನುಭವ ಕೇಳಿ; ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ. ನೀವೂ ಕಣ್ಣು ಬಿಡಬೇಡಿ ಮತ್ತೆ.

ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿ ೧೧ ಗಂಟೆಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ. ಬಾಸೂ ಒಳ್ಳೆಯವರು , ದೇವರ ಹಾಗೆ ತಮ್ಮ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಇರುವರು , ಸುಮಾರು ೩ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿಸುವರು , ಯಾರ ತಂಟೆಗೆ ಬರುವರಲ್ಲ . ಅವರ್‍ಏ ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದವರೂ ಅಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ? ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಬಹುದಾದವರೂ ತೆಪ್ಪಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪದ್ಧತಿಯೆಂದರೆ. ನೀವು ಯಾರ ತಂಟೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮ ತಂಟೆಗೆ ಬರುವದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಆಯಿತು. ನೀವು ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ ನಾನು ಮುಂಜಾನೆ ೯-೩೦ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಈ-ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮ ಇದೆಯೆಂದು ನೋಡಿಕೊಂಡು ( ಯಾಕೆಂದರೆ ರಾತ್ರಿ ೨.೩೦ಗೆ ಪುನರ್ಪ್ರಸಾರ ಆಗುತ್ತದೆ . ಎದ್ದು ನೋಡಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲ ? ) ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ' ಎಲ್ಲರೂ ಆಫೀಸು ತಲುಪಿದರು ; ನೀವಿನ್ನೂ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀರಿ ; ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲ್ಲ ' ಅಂತ ಬೈಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ಟಾಪಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ . ಹತ್ತಿರದಿಂದಲೇ ಹೊರಡುವ ಅನೇಕ ಬಸ್ಸುಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು , ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಬರುವದರಿಂದ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ . ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಸರಿಸಿದರೆ ಸಿಗಬಹುದಾದ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಓಡುವದಿರಲಿ , ಬೇಗ ಬೇಗ ಓಡುವದೂ ಇಲ್ಲ. ಬಸ್ಸು ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದ ಹತ್ತಿರದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವಸರಿಸದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯಬಹುದು. ನಂತರ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವೆ. ಅಲ್ಲಿ ೭-೧೦ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಲೋ ರೈಲು ಹೊರಟು ಚರ್ಚ್ ಗೇಟ್ ಗೆ ಬರುತ್ತದೆ . ಪ್ರಾರಂಭ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆದ್ದರಿಂದ ಬಂದು ೫ ನಿಮಿಷ ನಿಂತು ಹೊರಡುತ್ತದೆ . ಆರಾಮವಾಗಿ ಹತ್ತಬಹುದು ಎಲ್ಲರೂ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿದರೂ ಸೀಟು ಸಿಗುತ್ತದೆ!. ( ಅದೇ ವೇಗದ ಟ್ರೈನುಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡೇ ಬರುತ್ತವೆ , ಮೂವತ್ತು ಸೆಕಂಡ್ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ , ಇಳಿಯುವವರೂ ಹತ್ತುವವರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನಿಂತು ಬರುವದರಿಂದ , ಸಂಕೋಚದವನೂ , ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಗ್ರೆಸ್ಸಿವ್ ಅಲ್ಲದ ನನಗೆ ಅವು ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲ!) . ರೈಲಿನಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ . ಅವಸರ ಮಾಡುವದಿಲ್ಲ . ಟ್ರೈನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹತ್ತುವದಿಲ್ಲ , ಇನ್ನೊಂದು ಟ್ರೇನು ಬರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೆ ? ಜೀವಂ ಭದ್ರಾಣಿ ... ಅಲ್ಲವೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಟ್ರೇನು ಹತ್ತಲು ಹೋಗಿ ಮೂಳೆ ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸ್ಲೋ ಟ್ರೈನು ೧೫ ನಿಮಿಷ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ; ಸೀಟೂ ಸಿಕ್ಕಿರುತ್ತದೆ , ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಹುದು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟೂ ಟೀವಿ ನೋಡಿದ್ದರೆ ; ಏನಾದರೂ ಓದಬಹುದು . ಬೇಕಾದರೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ/ಭಜನೆ ಮಾಡಿ . ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಿ . ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು . ಚರ್ಚ್ ಗೇಟು ನಿಲ್ದಾಣ ಕೂಡ ಒಂದು ಕೊನೆಯಾಗಿರುವದರಿಂದ ಸಂಜೆ ಪ್ರಯಾಣವೂ ಬೆಳಗಿನದರ ಹಾಗೆಯೇ . ಐದೂವರೆಗೆ ಕಚೇರಿ ಬಿಟ್ಟು ಏಳೂವರೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ . ಕನ್ನಡ ೧೦೦ ಪುಟ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಓದಿದರೆ ೩೬೫ ದಿನಕ್ಕೆ ೩೬,೫೦೦ ಪುಟ ಓದಬಹುದು . ನನ್ನ ಕೆಲಸ / ಕಛೇರಿ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿದರೆ ( ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಾಗೇ ಇವೆ!) ಇನ್ನೂ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ೩೬೫೦೦*೧೬ =೫೮೪೦೦೦ ಪುಟ ಓದಬಹುದು!

ಒಂದು ಸಲ ನೆರೆಮನೆಯಾತ ಕೇಳಿದರು ಯಾವ ಟ್ರೇನಿಗೆ ಬಂದಿರಿ? ಅಂತ. ' ನನಗೇನು ಗೊತ್ತು? ಸ್ಟೇಷನ್‍ಗೆ ಬಂದಾಗ , ಇದ್ದ ಟ್ರೇನು ಹತ್ತಿ ಬರುವೆ. ೫-೧೦ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಟ್ರೇನಿರುವಾಗ ವಾಚನ್ನಾಗಲೀ ಟ್ರೇನಿನ ಟೈಮನ್ನಗಲೀ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯ ಏನಿದೆ ? ' ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ , ಇದ್ದ ಟ್ರೇನಿಗೆ ಬಂದೆ' ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ!
'ನಿಮಗೆ ಮುಂಬೈ ನೀರು ಹತ್ತಿಲ್ಲ! ' ಅಂದರು!
' ಬಹುಶ: ಹತ್ತುವದೂ ಇಲ್ಲ!! ' ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ!

ನೋಡಿ - ಸ್ವಗತ :- ತಿರುಗ ಹೋಗೋಣು ಬಾರೋ ಶ್ರೀಕಾ http://sampada.net/node/1053