ಕವನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಹೀಗೆಯೇ, ಮುಂದೂ ತಮ್ಮ ಕವನಗಳನ್ನು ಓದುವ, ಕೇಳುವ, ಆಸೆ.

ಕವನದ ಎರಡನೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಿರಿ, ಆಸಕ್ತಿ ಅಳುವಿಗೆ ಆಧಾರ, ಎಂದು. ಇದನ್ನು ನಾನು ಆಸೆ ಅಳುವಿಗೆ, ಅಂದರೆ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಿದ್ದೇನೆ. ಆಸೆಯುಳ್ಳವ ಆಳಾಗಲಿ, ಆಸೆಯನ್ನು ಮೀರಿದವ ಅರಸಾಗಲಿ, ತನ್ಮೂಲಕ ಅಜೇಯನಾಗಲಿ, ಎಂಬುದು ಎರಡನೇ ಪಂಕ್ತಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ? ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸುವಿರೋ?