ಚಮತ್ಕಾರ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ, ಪರೋಪಕಾರ, ಸಂಸ್ಕಾರ.

ಆಹಾ. ನಿರಾಕಾರ ಭಾವದಿಂದ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದೇ. 'ರ'ಕಾರ ದಿಂದ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಸವಿಯುವಂತಾಗಿದೆ.
ಸವಿಯೊದಗು ನಿಮಗೆ.

ಆದರೆ ಈ 'ಓಂ' ಕಾರದ ಮರ್ಮ ಏತಕೋ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಅಸಮಾನತೆಯ ಭಾವ ಯಾವುದು. ಅಸಮಾನತೆಗೂ ಅಕಾರ ಕ್ಕೂ ಕೊಂಡಿ ಬೆಸೆಯುವಾಗ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವನೆಗಳಿದ್ದವು.

ನಾನು ಈ ರೀತಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿರುವ "ಸಮಾನತೆ" ಪದ , ನಾವು ದಿನನಿತ್ಯ ಬಳಸುವ ಸಮಾನತೆ, ಅಸಮಾನತೆ, ಮಹಳಾ ಸಮಾನತೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಾನತೆ, ಇತ್ಯಾದಿ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೇ. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಬೇಕು.

ಹಾಗಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ಯಾವ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆಯಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರದ ಅ ಕಾರವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.