"ನಿಜಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ" (ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳೆಂದಲ್ಲ) ಮೂರನೆ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಬಹಳವಾಗಿ ಬೆಸೆದು ಹೋಗಿರುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯವೂ ಹೆಣಗುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಅದುವೇ ಅಹಂಕಾರದ ಸ್ಥಿತಿ.

೧. ನಾನು traffic rules ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬೇರೆಯವರು ಏಕೆ ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ನಾ ಕಾಣೆ.
೨. ನಾನು ಯಾರೋಡನೆಯೂ ವೃಥಾ ಜಗಳವಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಕೋಪವಿರುತ್ತದೆ.
೩. ನಾನು ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಬರೇ ಹೊಲಸು ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಆಡುತ್ತಾರೆ.
೪. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಬೇರೆಯವರು ಏನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ದುಡ್ಡು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
೫. engg students - ನಾನೊಬ್ನೆೆ project ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ ಬೇರೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಎತ್ತಿದರು.
೬. ನಾನು ಮಾಡಿದ project ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ project ಒಂಚೂರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ..ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪಟ್ಟಿ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿರುವುದೇ, ಕಂಡಿರವುದೇ, ಕೇಳಿರುವುದೇ ಸತ್ಯ. ಬೇರೆಯವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ನಗಣ್ಯ ಎನ್ನುವಂತಹ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ.
ಈ ರೀತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೈದಿರುತ್ತೇವೆ.