ಮಿತ್ರರೇ,

ಗಿಡ-ಮರಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಸಸ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರಕುತ್ತವೆ. ನಾವು ಬೆಳೆಸಬೇಕಿರುವುದು ಪಸೆಯಾರಿಹೋಗಿರುವ ಒಣ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಜಲ ಇಂಗುತ್ತಿದೆ; ಮರಗಳು ಉರುಳುತ್ತಿವೆ; ಹೊಸ ಸಸಿಗಳಿಗೆ ಕಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದೆ! ಹಾಗಾಗಿ, "ಸಸ್ಯಸಂಕುಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ, ರಕ್ಷಿಸಿ!" ಎಂದರೆ, "ಏನಿಲ್ಲ, ಕಾಡುಗಳೆಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇವೆ" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ದೊರಕಿದಂತಾಯಿತು! ಆ ಎಲ್ಲ ಕಾಡುಗಳು ಶುಷ್ಕ ನಾಡಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಲು ಬಿಡಬಾರದೆಂಬುದೂ ಮರೆತು ಹೋದಂತಿದೆ!

ಯಾವುದನ್ನೇ ಆದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯೋಣವೆಂಬ ಆಸೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ, ಅದು 'ಬೌದ್ಧಿಕ ಕಸರತ್ತು' ಎನಿಸುವುದು; ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದೆ, ಕಷ್ಟವಾದಲ್ಲಿ, ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಬಿಡದೆ, ಇತರರೂ ಕಲಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುವವರಿಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು? ಅಸಂಬದ್ಧ ಎನ್ ಆರ್ ಐ ವಾದವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೂರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುವ ಅನಿವಾಸಿಗಳ ತಪ್ಪೇನು? ತಾವು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ ಬ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವವರ ತಪ್ಪೇನು? ಈ ಹಂಬಲ, ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ಒಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರವರ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಅಷ್ಟೇ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೆಲವರು ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಭಾಗದ ಜನರು ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಭಾಷಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒಳ-ಹೊರ ನಾಡಿನವರು 'ಏನನ್ನು' 'ಹೇಗೆ' ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಈ ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕ ಕಸರತ್ತು ಎನ್ನುವವರು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡದೆ, ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳಿತು.

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಟೀಕಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ನನಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಬದಲಿ ನಿಲುವುಗಳಿರಬಹುದು, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವುದಾದರೆ ಸಂತೋಷ. ಇನ್ನು ಕೀಲಿ ಮಣೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ನಾನು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ