ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ(ಗಮನಿಸಿ)..

ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡಿಗರ ನಾಲಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯನ್ನು ಅವರಿಂದ ಹೇಳಿಸಿದರೆ ಅದು ಹೀಗೆ ಆ‌ಗುವುದು.

ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ "ಋ" ಕಾರವಿಲ್ಲ, ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳು ಕಡಮೆ, "ಶ", "ಷ" ಕಾರಗಳಿಲ್ಲ. ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ "ಹ"ಕಾರವಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಯಾರೊ ಹೇಳಿದ ನೆನಪಿದೆ.

ಆದರೂ ಎಷ್ಟೋ ಬಡಕಣ ಭಾರತದವರು ಹೇಳಲಾಗದ "ಳ"ಕಾರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಎನಿತು ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೇಳುವರು, ಅವರೆಂದು "ಹಳ್ಳಿ"ಯನ್ನು "ಹಲ್ಲಿ" ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಾಪ, ಒಬ್ಬ ಹಳ್ಳಿಯವನು "ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋಸವ" ಎಂದರೆ ನಾವು ನಗುತ್ತೇವೆ, ಅವನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ(ಅಪಹಾಸ್ಯ), ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಅವನ ತಾಯಿನುಡಿಯಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆ ಪದವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಾವು "ಕನ್ನಡ ನಾಡ ಹಬ್ಬ" ಎಂದರೆ ಅವನ್ನು ಸರಿಯಾಗೆ ಹೇಳನೆ?

ಅದು ಹೋಗಲಿ, ಹೃದಯವನ್ನು ತೆಲುಗಿನವರು "ರಿದಯ"(ಯಾರೊ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು) ಮಾಡಿದಂತೆ ತದ್ಭವಗಳನ್ನಾದರು ಮಾಡುವರೆ, ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಇವರಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಸಕ್ಕದದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೇ ಆಗಬೇಕು.

ಕನ್ನಡದವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಉಚ್ಚಾರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದೇ ಬರುವುದು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ನುಡಿಯ ಉಚ್ಚಾರಗಳನ್ನು ತುರುಕಿದರೆ, ಅದುಮಿದರೆ, ಪಾಪ ಅವರೇನು ಮಾಡಿಯಾರು, ಹಾಗೆ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪು ಉಚ್ಚಾರವನ್ನು ಮಾಡವುದನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ.