ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು,

ನಾನು 'ದೆವ್ವ' ಅನ್ನದೇ 'ಭೂತ' ಅಂದಿದ್ದರೆ, ಬಹುಶ ನಿಮಗೆ ಇಟ್ಟೊಂದು ಸಿಟ್ಟು ಬರುತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ದೆವ್ವ ಅಂದ್ರೆ ಸ್ವಲುಪ ಒರಟಾಗುತ್ತದೆ

ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು, ಸಕ್ಕದದ ಪಿತ್ತ ನೆತ್ತಿಗೇರಿದವರಿಗೆ ಮಹೇಶ್. ಇವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಒರಟೋ ಒರಟು.

ಬೆನಕರು ಬರೆದ ಬರಕಟ್ಟು(ಶ್ಲೋಕ, ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶ್ಲೋಕ,ಶೋಕಗಳೆರಡೂ ಒಂದೇ)

ಸಕ್ಕದದೊಳಿನಿತಕ್ಕರೆಯಿರಲ್
ಸಕ್ಕರೆಯದು ಕನ್ನಡದ ಪಾಲ್ಗೆ

ಬೆನಕರೇ ಇದು ನಿಮಗಲ್ಲ, ಈ ಪದಕಟ್ಟು ಬರೆದ ಆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ,

ಹೌದು,ನೀವು ಮಾಡುತ್ತ ಬಂದಿರುವದೇನು ಗೊತ್ತೆ? ಕೂಸನ್ನು ತಾಯ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿಡಲು ಬಿಡದೇ, ನೀವೇ ಹಾಲಿಂಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಕ್ಕದದ 'ಸಕ್ಕರೆ ಕಲ್ಲು'ಗಳ ಬಹಳಾಗಿ ಬೆರೆಸಿ, ಕುಡಿಯಲು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಸಕ್ಕರೆ ಅತಿಯಾಗಿ ನಾತ ಹೊಡಿಯುತ್ತಿದೆ, ಸಾಕು ನಿಮ್ಮ ಆಟ. ನಮ್ಮ ತಾಯೆಡೆಗೆ ಮರಳಲು ಬಿಡಿ. ಬೆನಕರೇ, ಪಾಪ ನಿವೇನು ಮಾಡುವಿರಿ, ಯಾರೋ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು, ಬಾಯಿನೆನಪಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ನನ್ನಂತೆ ತಾಯ್ ಎದೆ ಹಾಲು ಕಾಣದ ಕೂಸು. ಇದನ್ನು ಬೇಗ ತಿಳಿದಟ್ಟು ಚೆನ್ನು. ಪಿತ್ತ ಬೇಗ ಇಳಿಯಲಿ ಎಂದಟ್ಟೇ ನನ್ನ ಬಯಕೆ.

ಓಹೋ! ಭೂತಸಂಚಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಆದಂತಿದೆ!
ಭೂತ ಚೇಷ್ಟೆಯಂತೂ ಮಿತಿಮೀರಿದೆ!
ನಡೆಯಲಿ ನವ ಭೂತ ನರ್ತನ!

ಇದು ಪಿತ್ತದ ವಾಂತಿ(ಮನ್ನಿಸಿ, ಇನ್ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳೋದು ಅಂತ ನನಗೆ ತಿಳಿಲಿಲ್ಲ). 'ಸಂಸ್ಕೃತ' ಅನ್ನೋ ಪದವೆ ನಮಗೆ ಕಬ್ಬಿಣ ಅಲ್ಲ, ಉಕ್ಕಿನ ಕಡಲೆ. 'ಸಕ್ಕದ' ಅನ್ನೋ ಪದವೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಸಂಪದದಲ್ಲಿ. ಚಣದೊಳಗೆ ಅದು ನನ್ನದೇ ಪದ ಅನ್ನಿಸಿತು, ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೇಳಿದ 'ಸಂಸ್ಕೃತ' ಪದ, ಅದೇನೋ ಏನೋ? ಇನ್ನು ನೀವು ಬಳಸಿರುವ ಭೂತ, ಚೇಷ್ಟೆ, ನರ್ತನ ???

ಸತ್ತಂತಿಹರನು ಬಡಿದೆಚ್ಚರಿಸು!
ಕಚ್ಚಾಡುವರನು ಕೂಡಿಸಿ ಒಲಿಸು!
ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣ್ಣೀರ್ ಹರಿಸು!
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳುವ ತೆರದಲಿ ಹರಸು!

ಇದು ಕನ್ನಡ.

'ಸತ್ತಂತಿಹರನು', ('ಮರಣ ಹೊಂದಿದವರನು' ಅಲ್ಲ)

'ಬಡಿದೆಚ್ಚರಿಸು', ('ದಂಡಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಸು' ಅಲ್ಲ)

'ಕಚ್ಚಾಡುವರನು', ('ದ್ವೇಷಿಸುವರನು' ಅಲ್ಲ)

'ಕೂಡಿಸಿ', ('ಏಕೀಕರಣಗೊಳಿಸಿ' ಅಲ್ಲ)

'ಒಲಿಸು', ('ಇಷ್ಟ'ಪಡಿಸು ಅಲ್ಲ)

'ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು', ('ವೈಷಮ್ಯ' ಅಲ್ಲ)

'ತನ್ನೀರು', ('ಶೀತಲ ಜಲ' ಅಲ್ಲ)

'ಎರಚು', ('ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸು' ಅಲ್ಲ)

'ಒಟ್ಟಿಗೆ', ('ಏಕತೆಯಿಂದ' ಅಲ್ಲ)

'ಬಾಳು', ('ಜೀವಿಸು' ಅಲ್ಲ)

'ತೆರದಲಿ', ('ರೀತಿಯಲ್ಲಿ' ಅಲ್ಲ)

'ಹರಸು', ('ಅನುಗ್ರಹಿಸು' ಅಲ್ಲ)

ಬೆನಕರು ಹೇಳಿದ್ದು,

ದೆವ್ವವನ್ನು ಬೇಗ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ

ಹೌದು, ನಾವು 'ಸಕ್ಕದ'ದ ದೆವ್ವವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 'ಸಕ್ಕದದಾಳು'ಗಳು ಕೊಂಚ ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.

"ಹೊಸ ನಾಡ ಕಟ್ಟೋಣ"