೧.ಅಚ್ಚಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಕರಗಳಾದ ೞ,ಱ ಗಳನ್ನು 'ಉಚ್ಚಾರ' ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ, ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುದು, ಅವು ಹೇಳಲು(ಉಚ್ಚರ) ಸಲೀಸಲ್ಲವೆಂದು ತಾನೆ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ "ಷ, ಶ, ಋ" ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡುಸಿರು(ಮಹಾಪ್ರಾಣ)ಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕಿತ್ತು.

ಆ ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಕರಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲಿಕೆಮನೆಯಲ್ಲಿ(ಹೈಸ್ಕೂಲು) ಹಳೆಗನ್ನಡದ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಇವು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿರವರೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಅಕ್ಕರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಕಲಿಸುವವರಿಗೆ ಕೂಡ ಅವನ್ನು ಹೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ "ಕೃತ್ರಿಮ", "ಕೃಷ್ಣ", ಮುಂತಾದ ಪದಗಳು ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಸಲೀಸಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.

ಸಕ್ಕದ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.
೧)ಸಕ್ಕದದ 'ಕ್ರಿಯಾ'ಪದಗಳು ಹೆಸರುಪದದ(ನಾಮಪದದ) 'ಲಿಂಗ'ವನ್ನು 'ಅವಲಂಬಿ'ಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡವು ಹಾಗಲ್ಲ

ಸಃ ಗಾಯತಿ - ಅವನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ
ಸಾ ಗಾಯತಿ - ಅವಳು ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ
ತತ್ ಗಾಯತಿ - ಅದು ಹಾಡುತ್ತದೆ

ಕನ್ನಡವು ಸಕ್ಕದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡ "ಕೋಳಿ", "ಅರಿವು", "ಓಕುಳಿ", "ನುಸುಳು" ಮುಂತಾದ ಪದಗಳು ಯಾವ ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳ ತತ್ಭವಗಳು?

೨)ಅಕ್ಕರಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನವರು ಸಕ್ಕದದ ಅಕ್ಕರಪಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು, ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಕರಪಟ್ಟಿಯು ಮೊದಲಿನಿಂದಲು ಹಾಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

೩)ಕೇಶಿರಾಜನೇ ಆಗಲಿ ಇಲ್ಲವೆ ನೃಪತುಂಗನೇ ಆಗಲಿ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರಂತೆ. ಅಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೂಡ ಅದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಪದಗಳೆಂದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೆ ಆ ಪದಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಹಾಗೆ ಬರೆದುದು.

೪)ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳಾಗಿದ್ದರೆ ತತ್ಸಮ, ತತ್ಭವಗಳು ಏಕೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು? ಇದುವೆ ದೊಡ್ಡ ಪುರಾವೆ. ಸಕ್ಕದದ 'ಉಚ್ಚರ'ಕ್ಕೆ ಸಲೀಸಲ್ಲದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡದ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹಾಗೆ ಆದವು, ಹೊರತು ಪಾಣಿನಿಯೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಬೇಗರಣ(ವ್ಯಾಕರಣ) 'ಕಾನೂನ'ನ್ನು ಬರೆದಿಲ್ಲ.

೫)ಮಂದಿಪದ(ಜಾನಪದ)ದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳು ಕಡಮೆ, ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಬಹಳ ಕಡಮೆ ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ(ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡಿಗರು, ಪಟ್ಡಣದ ಬೇರೆ ನುಡಿಯ ಗಾಳಿಯು ಸೋಕದವರು) ಆ ಪದಗಳೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಂದಿಪದದಲ್ಲಿ ತತ್ಸಮಗಳು ಕೂಡ ಕಡಮೆ ಏಕೆ?

ಸಕ್ಕದದ ಮೇಲೆ ಒಲುಮೆಯಿರುವವರು, ಸಕ್ಕದವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಕಲಿತು, ಅದರಲ್ಲೆ ಮಾತಾಡಲಿ, ಅದರಲ್ಲೇ ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ಡ ಹೊತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಿ, ಅದರಲ್ಲೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಲಿ, ಅದನ್ನು ಬೇಡವೆಂದು ಯಾರು ಎದುರು(ವಿರೋಧ) ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ?

ಆದರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಡೆ ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತುರುಕಿ, ಅವರ "ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು", "ಭಾಷಾಪ್ರೌಢಿಮೆ"ಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಇದುವೇ "ಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆ", "ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕನ್ನಡ", "ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕನ್ನಡ", ಈ ಬೆರಕೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲ, ಮಿಕ್ಕಲ್ಲ ಕನ್ನಡವು ಕೀಳು, "ನಾಗರಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ" "ಯೋಗ್ಯ"ವಲ್ಲ, ಎಂದರೆ ಅದು ಸರಿಯೆ?

ಇದು ಬರಿ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಮಾಡಬೇಕಾದುದಲ್ಲ, ದಿಟವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿದ್ದರೆ, ತಾಯಿನುಡಿಯೇ ನಮಗೆ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲು ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುವವರೆಲ್ಲರು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು.

ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸದವರು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು, ಬರಿ ಪೊಳ್ಳಮಾತುಗಳಾಗುವುವು. (ಏನು ಮಾಡುವುದು ಅಂತಹವರೇ ಎಲ್ಲಡೆ ಹೆಚ್ಚು, ಇದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಒಬ್ಬನಿರಬಹುದು)