ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಬರಹಕ್ಕೂ ಈ ಬರಹಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬಹಳ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು, ಸಾಕಸ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಇದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ಅವರಿಗೂ, ಇವರಿಗೂ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸುವಂತೆ, ಅಡ್ಡ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ದೀಪ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.

1) ಇಂಗ್ಲೀಸು ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳಿಂದಲೂ ಪದಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಹದ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಉದಾ: ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಸ್ ಪದಕಣಜದಲ್ಲಿ 'bangalored' ಎಂಬ ಹೊಸ ಕೆಲಸಪದ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ಅಂದರೆ ಅಮೇರಿಗನೊಬ್ಬ, ಅವನ ಕೆಲಸ ಬಾರತಕ್ಕೆ ರವಾನೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, 'he was bangalored' ಅಂತ. ನೋಡಿ 'ಬೆಂದಕಾಳೂರು' ಎಂಬ ಅಚ್ಚ ಕನ್ನಡದ ಪದ ಇಂಗ್ಲೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಗೆ ಅದರದೇ ಪದವಾಗಿದೆ. ಅದು ಬ್ಯಾಂಗಲೂರ್ ಅಲ್ಲ, ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂತ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ, ಅ ಪದ ಎಂದೂ ಇಂಗ್ಲೀಸಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಆಗಬೇಕಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಸಕ್ಕದ ಕಾರಣವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು, ಆಡುಮಾತಿಗೂ, ಬರವಣಿಗೆಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನೋಡಿದರೆ ತಿಳಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. 'ಭಾಷೆ' ಕನ್ನಡಿಗನ ಬಾಯಲ್ಲಿ 'ಬಾಸೆ' ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆ ಇರಲು ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು, ಅದು ಬಿಟ್ಟು 'ಭ', 'ಷ' ಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.(ಸೇರಿಸುವ ಅವಸ್ಯಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ). ಹೃದಯ 'ರುದಯ' ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಇರಲು ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ 'ಋ' ಸೇರಿಸಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಹ, ಮತ್ತು ಳ, ಕನ್ನಡ ತಾನೆ ತಾನಾಗಿ ಬೆಳೆದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು. 'ಪ' ದಿಂದ 'ಹ' ಗೆ ಬದಲಾಗಿದೆ. ದ್ರಾವಿಡದ 'ಪಾಲು' ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಹಾಲು' ಆಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಅಂದರೆ 'ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು' ಅನ್ನುವ ಅರ್ತವಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ 'ಹ' ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅನ್ನಬಹುದು. 'ಹುಟ್ಟಿದ್ದು', 'ಉಟ್ಟಿದ್ದು' ಎರಡಕ್ಕೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅರ್ತಗಳಿರುವುದರಿಂದ 'ಹ' ವನ್ನು 'ಅ' ಅನ್ನಬಾರದು.

ಹಾಗೆಯೇ ಳ, 'ಪಲ್ಲಿ' ಯಿಂದ 'ಹಳ್ಳಿ', 'ಪಳಿ' ಅಂದರೆ ಮರ ಕೊರೆದು ಮಾಡಿದ ವಸ್ತು. 'ನಲ್' ನಿಂದ 'ನಳ'. 'ಹಲ್ಲಿ' ಎಂದರೆ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಬರುವ ಒಂದು ಜೀವಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ 'ನಲ್ಲಿ' ಗಿಂತ 'ನಳ' ಸರಿಗನ್ನಡ. 'ಕೇರಲ್' ದಿಂದ 'ಕೇರಳ'. 'ತಾಲ್' ದಿಂದ 'ತಾಳ', 'ಮೇಲ್' ದಿಂದ 'ಮೇಳ', ಇತ್ಯಾದಿ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪದಗಳ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇಗರಣವನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಅವಸ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಮಹಾಪ್ರಾಣಗಳು ಬೇಡ. 'ಶ' ಮತ್ತು 'ಷ' ಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ. 'ಋ' ವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ತೆಗೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇಸ್ಟಾದರೇ, ಕನ್ನಡ ತುಸು ಕೈಗೆ ಬಂದೀತು. 

ಹೊಸ ನಾಡ ಕಟ್ಟೋಣ