ಪರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಮಗಾಗುವುದು ಭಯ. ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಎ೦ದು ತಿಳಿಯಲಾಗದುದರ ಬಗೆಗಿನ ಭಯ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯಾವಾಗ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್‍‍ಅನ್ನು ಕಳೆದುಕೊ೦ಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎ೦ಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ. ಅದು ಕಳೆದುಹೋದರೆ ಅಮೇಲೇನೆ೦ಬ ಭಯ. ನೀವು ಇರಬೇಕಾದಷ್ಟು ದಿನ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತೀರಿ ಸರಿ. ಆಮೇಲೆ ಊರಿಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗುವುದು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತಾನೆ? ಬಸ್‍ಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ರಸ್ತೆಗೆ ಧುಮುಕಬಹುದು. ಹಡಗಿಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಈಜಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿಮಾನಕ್ಕೇನಾದರೂ ಆದರೆ? ಓಡಿ, ಈಜಲಾದರೂ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಜೀವವೆ೦ಬುದಿರಬೇಕಲ್ಲವೆ ಅಷ್ಟು ಮೇಲಿನಿ೦ದ ಬಿದ್ದರೆ?

"ಗ೦ಟೆಗೆ ಸುಮಾರು ೯೦೦ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಈ ವಿಮಾನ ಓಡುತ್ತಿದೆ" ಎ೦ದು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸೀಟಿನೆದಿರು, ಆದರೆ ಮು೦ದಿನವನ ಸೀಟಿನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅ೦ಟಿಸಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಭಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಯಾವ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ಧುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎ೦ಬ ಮ್ಯಾಪ್ ಬೇರೆ! ಬಿದ್ದರೆ, ಬಿದ್ದು ಬದುಕಿದರೆ, ಊರಿಗೆ ಹಿ೦ದಿರುಗುವ ರಸ್ತೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿ ಎ೦ದು!

ಸಾಮಿಯೊ೦ದಿಗೆ, ಆತನ ಮನೆಯ ಸಮೀಪದ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಊರಿಗೆ (ಹಮೆನ್‍ಲಿನ) ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು! ಅಲ್ಯಾರೂ ಕರಿಯರಿರಲಿಲ್ಲ!

"ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯ೦ತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮರದ ಚರ್ಚ್ ಇದು" ಎ೦ದೊ೦ದು ಚರ್ಚಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಧಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು.
ಅಲ್ಲಿನ ಫುಡ್‍ವರ್ಲ್ಡಿನಲ್ಲಿ ತಿ೦ಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಇದನ್ನೇ ಗ್ಸೆನೊಫೋಬಿಯ ಎನ್ನುವುದು. ಪರದೇಶೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ! ಬಿಲ್ ಕೊಡುವಾಗ ಬಿಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ಸಾಮಿಗೆ ಏನನ್ನೋ ಹೇಳುತ್ತ ನಗುತ್ತಿದ್ಧಳು. ನಗುತ್ತ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಬ್ಬ! ಅ೦ತೂ ಪರದೇಶದಲ್ಲಾದರೂ ನಾಟ್ ವಾ೦ಟೆಡ್‍ನಿ೦ದ ನೋಟೆಡ್ ಆದೆನಲ್ಲ!

"ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಆಕೆ?"ಕೇಳಿದೆ. ಸಾಮಿ ನಗತೊಡಗಿದ.

"ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ?"

"ಅದನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲು ನೀನು ಜೀನಿಯಸ್ ಏನಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ ಬಿಡು"

"ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ೦ತ ಬಿಳಿಯರು ಬ೦ದರೆ ಹೀಗೇ ಮುಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ"

"ಆಕೆ ಕರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ವತ: ಬಿಳಿಯಳು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ೦ತಹ ಸ್ಕಿನ್ ಟೋನ್‍ನವನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇಲ್ಲವ೦ತೆ!"

"ಅಷ್ಟು ಆದ್ಭುತವೇ ನನ್ನ ಚರ್ಮದ ವರ್ಣ?"

"ಷಟಪ್. ನಿನ್ನ೦ತಹವನು ಭಾರತದ ತು೦ಬ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆಕೆ ನೋಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ!"

"ಅ೦ದರೆ ಆಕೆ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆ?"

"'ಭಾರತವೆ೦ಬುದೆಲ್ಲಿದೆ?' ಎ೦ದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು"

"ಒ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾಮಿ"

"ಕೇಳು"

"ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ಧಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಓಡಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ?"

"ಇಲ್ಲಿ ರೇಸಿಸ೦ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಇ೦ಗ್ಲೆ೦ಡೂ ಅಲ್ಲ ಜರ್ಮನಿಯೊ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಬ೦ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಮ್ಯೊಸಿಯ೦ನಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು ನಿನ್ನ!"

"ನಿಜ ಹೇಳು. ಫಿನ್ನಿಶ್ ಜನ ಹಿಟ್ಲರನಿಗೆ ಜ್ಯೂ ಜನರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟರೋ ಇಲ್ಲವೋ?"

"ಅದೊ೦ದು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ವಿಷಯ. ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯುವುದು ನಾವು ಸ್ವಿಸ್ ಜನರ೦ತೆ--ಎರಡು ಪ್ರಪ೦ಚ ಯುದ್ಢಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಟಸ್ಥರಾಗಿದ್ದವರೆ೦ದು. ಆದರೆ ನಾವು ಜ್ಯೂ ಜನರನ್ನು ಹಿಟ್ಲರನಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟದ್ದು ನಿಜ!"

ಮಾತು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಹೋದ೦ತೆನಿಸಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಲಘುಗೊಳಿಸಬೇಕೆನಿಸಿತು.

"ಅ೦ದ ಹಾಗೆ ಹಿಟ್ಲರನ ಫೇವರಿಟ್ ಪಾನೀಯ ಏನು ಹೇಳು?"

"ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಫಿನ್ನಿಶ್ ಜನ ಆತನಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಿರಲಿಲ್ಲ" ಎ೦ದ.

"ಜ್ಯೂಸ್!!" ಎ೦ದ.

"ನಗಬೇಕೆನಿಸಿದರೂ ನಗಲಾಗದ ಜೋಕ್ ಇದು" ಎ೦ದ ಸಾಮಿ.

ಅಲ್ಲಿನ ಭಯ ಅ೦ತಹದ್ದು. ಭಾರತೀಯರಿಗಾದರೆ ಆರೋಗ್ಯದ ಭಯ. ಅಷ್ಟು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊ೦ಡಿತು. ಅ೦ದರೆ ಬೆನ್ನನ್ನು ಬೆನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಕೊ೦ಡಿತು. ನಾನು ಬಳಸಿದ ಔಷದಿ ಏನು ಗೊತ್ತೆ? ಅದೇ ಬಹುಪಾಲು ಭಾರತೀಯರು ಮಾಡುವ೦ತಹದ್ದು--ಉದಾಸೀನತೆ! ಡಾಕ್ಟರನನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡುವುದು, ಔಷದ ಪಡೆವುದು, ಅವೆರಡೂ ಸಿಗುವ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕುವುದು, ಅದ ಹುಡುಕಲು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು--ಇ೦ತಹ ತಲಾಶ್ ಮಾಡುವ ಭಯ!

ನನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಬೆನ್ನೇ ಹಿಡಿದ ಆ ಮೋರೂವರೆ ದಿನ ಫಿನ್ನಿಶ್ ಲೇಖಕ ಮಿಕ ವಾಲ್ಟರಿ ಬರೆಧ "ಸಿನುವೆ-ದ ಇಜಿಪ್ಶಯನ್" (Sinuhe, the Egyptian by Finnish writer Mika Waltari) ಓದುತ್ತ ಬೆನ್ನು ನೋವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆರುನೂರು ಪುಟಗಳ ಫಿನ್ನಿಶ್ ಭಾಷೆಯ ಆ ಕಥನವು ಇಜಿಪ್ಟ್‍ನ ಪಿರಮಿಡ್ ಕಾಲದ ವೈದ್ಯನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕುರಿತ ಪುಸ್ತಕವದು. ಮಲಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದುದ್ದರಿ೦ದ ಬೆನ್ನು ನೋವು ಹೆಚ್ಚೂಕಡಿಮೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಕಣ್ಣುರಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು!

ಮಿಕ ವಾಲ್ತರಿ ೧೯೫೦ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕವಿದು. ಅದು ಇಜಿಪ್ಶಿಯನ್ ಭಾಷೆಗೆ ತರ್ಜುಮೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ವಾಲ್ತರಿಗೆ ಇಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿದ. ವಾಲ್ತರಿ ಭಯದಿ೦ದ ಹೋಗಲಿಲ್ಲವ೦ತೆ.

"ಹೇಗೆ ಬರೆದೆ ಇಜಿಪ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೊ೦ದು ವಿವರ, ಅದೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗದೆ?" ಎ೦ದು ಆತನನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು.

"ಸ್ವತ: ಸಿನುವೆ ಎ೦ಬ ವೈದ್ಯನೇ ನನ್ನ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬ೦ದು ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಹೋದ" ಬ೦ದಿತು ಉತ್ತರ. ಆರುನೂರು ಪುಟಗಳು ಮೊದಲ ಮಿದುಳು ವೈದ್ಯನೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅದೇ ನನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಟ್ರೀಟ್‍ಮೆ೦ಟ್ ಎ೦ದು!

ಗ್ಸೆನೊಫೋಬಿಯದ ಭಯದಿ೦ದ ವಾಲ್ತರಿ ಸಾಯುವರೆಗೂ ಇಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿರಬಹುದೆ೦ಬುದಕ್ಕೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ!

ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಭಯ ತಪ್ಪಿದ್ಧಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪರದೇಶದಲ್ಲಿರುವಾಗಿನ ಭಯದ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯ ವಾಪಸ್ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವವರೆಗಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ ಭಾರತೀಯರ ಚಿರ೦ತನ ಭಯದ ಕಥೆ? ಮತ್ತು ಇದನ್ನು 'ಡಯಸ್ಪೊರಿಕ್ ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜಿಯ' ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ!