ಸಕ್ಕದ ಬೇಡ ಅನ್ನುವದಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಕನ್ನಡ ಬೇಕು ಅನ್ನಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ ತುಸು ವರುಸಗಳ ಕಾಲ ಬಡಗಣ(north) ನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಬರಬೇಕು. ಹೇಗೆ ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡಿಗನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೋಗುವವು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಾಯಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಬೇಕಿದೆ. ಮಹನೀಯ ಕಿಟೆಲ್  ಕನ್ನಡ ಪದಕಣಜ ಬರೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ, ಅಂತವರರನ್ನು ನಾವು ಕೆಂಪು ಮೋತಿಯ ಮಂಗಗಳು, ಇವಕ್ಕೇನು ತಿಳಿದೀತೆಂದು ಹೀಗಳೆಯುತ್ತೇವೆ.