ಬಿಡಿ ಮಾಡಬಲ್ಲಂತವುಗಳನ್ನು ಎಣಿಕೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳುವಾಗ ಆಸು,ಈಸು,ಏಸು ಬರುತ್ತವೆ. ಮಾದರಿಗೆ: ಏಸು ಕಲ್ಲುಗಳು, ಏಸು ಹಣ್ಣುಗಳು. ಮುಂತಾದವು. ಬಿಡಿ ಮಾಡಲಾಗದವನ್ನು ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಾಗ ಏಸೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿಗೆ; ಬೋಗುಣಿಯಲ್ಲಿ ಏಸೊಟ್ಟು ಹಾಲಿದೆ?. ಬಿಂದಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏಸೊಟ್ಟು ನೀರಿದೆ? ಹೀಗೆ ಯಾವುದನ್ನು ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಲು ಬಾರದೋ ಅವುಗಳ ಅಳತೆಯನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಏಸು+ಒಟ್ಟು=ಏಸೊಟ್ಟು ಆಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಬರೆಯುವುದು ತಪ್ಪು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದವು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದ ನುಡಿ ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದರ ಬೇಗರಣ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು. ನಡುಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕೇಶೀರಾಜ ಬಟ್ಟರು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ವಿಕಿಪೆಡಿಯದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ಬೆನಕರು 'ಎತ್ತ' ಮತ್ತು 'ಏಸೊಟ್ಟು ದೂರ' ಒಂದೇ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಎತ್ತ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಕಡೆಗೆ, ಅದು ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಕೇಳಬೇಕಾದಾಗ, ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. 'ಏಸೊಟ್ಟು ದೂರ' ಎಂದಾಗ ಅದು ದೂರವನ್ನು ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲು ಕೇಳಬೇಕಾದಾಗ, ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಸೊಟ್ಟು = ಆಟು ಇಲ್ಲವೇ ಆಟ್ಟು, ಎರಡಕ್ಕರದ ಪದಗಳು ಆಡಲು ಸರಳವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಆಟು ಆಗಿದೆ.

ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರಗಳು, ಕನ್ನಡ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಹುಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬೇರೇ ಕನ್ನಡ ಪದದ ಮಾದರಿ ಕೊಡಿ. ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾದರಿಯ ಸರಿ ಬಳಕೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪದವನ್ನು ಹುಡುಕಿ. ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದ ನೀವೇ, ಏಕೆ ಬದಲಾದಿರಿ? 

ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರದ ಬಳಕೆ ಎರಡನೆಯ ಹಂತದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದು ಬೆನಕರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆಡುಮಾತಿನಲ್ಲೇಕೆ ಸಕ್ಕದ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ? ಮತ್ತು ಇಂಗಲೀಸು ಏಕೆ ಆಟೊಂದು ಕಲಿಯಲು ಕಟಿಣ? ಕನ್ನಡವೇಕೆ ಸುಲಿದ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸರಳ?