ಮೊದಲ ನಾಕೂ ಪದಗಳನ್ನು ನೀವು ಹಳೆಗನ್ನಡದಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿದ್ದೀರಿ. ಹಳೆಗನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಇಚಾರವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳುವೆ. ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾನೆಚ್ಚಿನ ಪದಗಳು 'ಕ್' ನಂತೆ ಗಕ್ಕನೆ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊಸಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ.

ಮಾದರಿಗೆ, ಪೇಳ್, ತಾಳ್, ರಾಮನ್, ರಾಜನ್ ಹೀಗೆ. ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದೇ.

ಇವು ಹೊಸಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಾಳು,ರಾಮನು,ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಆಗಿವೆ.

ಹಾಗಾಗಿ, ತಾಳ್ಮೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಾಳ್‍ಮೆ ಎಂದೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು.

ಹೊಸಗನ್ನಡದಂತೆ ತಾಳ್‍ಮೆ - ತಾಳುಮೆ. ಇದನ್ನು ದುಡಿ - ದುಡಿಮೆ, ಉಳು - ಉಳುಮೆ ಇಂತ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ.

ಜಾಣ್ಮೆ - ಜಾಣ್‍ಮೆ - ಜಾಣಮೆ, ಜಾಣತನ

ಅಣ್‍ಮು ಎಂದರೆ ಸೂರತನ.

ಸೂಳ್‍ಪಡೆಯಲಪ್ಪುದು.

ಇನ್ನು ಕೆಲಸಪದಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಕೆಲಸಪದಗಳೂ ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗಕ್ಕನೆ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಾಡಲ್, ನೀಡಲ್, ಪೇಳಲ್, ಕೇಳಲ್ ಹೀಗೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಪಡು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಕೇಳಲ್‍ಪಡು, ಹೇಳಲ್‍ಪಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರದಂತೆ ಒಂದು ಅಕ್ಕರದ ಕೆಳಗೆ ಬೇರೊಂದು ಅಕ್ಕರವನ್ನು ಬರೆದು ಅಲ್ಲ.

ಅಕ್ಕರ ಎಂಬುದು ಸಕ್ಕದದ ಪದ. ಒತ್ತು ಇದು ಕನ್ನಡ ಪದ. ಸಮ್ಮುಕ(ಸಂಯುಕ್ತ) ಇದು ಸಕ್ಕದದ ಪದ. ಅಂದರೆ ಅಕ್ಕರ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಪದ ಇದ್ದಿರಬೇಕು, ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದಿದ್ದರೆ 'ಸಂಯುಕ್ತ' ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪದವೇಕೇ ಇಲ್ಲ? ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪುರಾವೆ ಬೇಕೆ, ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರಗಳು ಎಂಬ ಇಚಾರವೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇದು ದಿಟವಾಗಿ ಸಕ್ಕದದಿಂದ ಬಂದದ್ದು.

ನಿಮ್ಮ ಸಂಗನಗೌಡ.