ನೆನಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೈ ಮುಗಿದೆ ಅಣ್ಣವರೆ, ಆದರೆ ನಾನೇನೂ ಸೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ದಿನವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ಬಾರದವರೊಡನೆ ಇಂಗಳೀಸಿನಲ್ಲೋ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೋ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗುವ ಈ 'ಮೆದುಉಡುಗೆ(software) (ಮೆದುಉಡುಗೆಯನ್ನೂ ತಪ್ಪುಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ) ಇಂಜನರುಗಳ ಎದೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಡಕೊಳ್ಳುವದು ಸಹಜ. 'ತಮ್ಮದು ಯಾವೂರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ bangalore ಎಂದು ಅಪ್ಪಟ ಇಂಗಳೀಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಬಂದು ಹತ್ತಾರು ವರುಸಗಳಾದರು ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಗಾಳಿಯೇ ಸೋಕಿರುವದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ಬಿಡಿ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು, ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಬಾರದ, ಬಂದರೂ ಮಾತನಾಡದ( ಬಾರದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ) ಜನ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೊಬ್ಬರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲಸದ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಬಹಳ ತೆರೆದ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಮೆದುಡುಗೆ (ಇದಕ್ಕಿಂದ ಸೂಸುಡುಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಂದುವುದೇನೋ, 'ಸೂಸು' ಎಂದರೆ 'ಸೂಕ್ಷ್ಮ') ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಂತೂ ಹೊರನಾಡಿನವರು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದು ಇರಲಿ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ತೆಗಳಲು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿಗರ, ಕರುನಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಗಾಂಚಾಲಿ ಮಾಡುವವರೂ ಕಡಿಮೆ ಏನಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸತೊಡುಗಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ.

ಬಿಡಿ, ಆ ಮಾತು ಸಾಕು. ಸುನಿಲರೇ, ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನುಡಿ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಮನುಜ ಮನುಜರಲ್ಲಿ ಇಚಾರಗಳ ವಿನಿಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಬಲೆಯಂತೆ. ತುಸು 'ಬೌತ-ತಿಳಿಗೊಳ' (ಶಾಸ್ತ್ರ - ತಿಳಿಗೊಳ ಅನ್ನಬಹುದೇ?, ಬೌತಕ್ಕೆ ಸದ್ದೆ ಏನೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ)ವನ್ನು ತಿರುವಿದರೆ, ಮಾದ್ದೆಮ ಎಂಬುವುದು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚೂರುಗಳು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಕೂಡಿ, ಒಂದು ಮೂರೂ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು(x,y,z) ಹೊಂದಿರುವ ಬಲೆ.

ನನ್ನ ಊಹೆಯ ಬಲೆಯನ್ನು ತುಸು ಹರಡುವೆ, 'ಅಕ್ಕರ'ಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕನ್ನಡ ಮೀನು ಸಿಗುವುದೇ ನೋಡೋಣ. ನುಡಿದರೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು ಎಂಬ ವಚನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. 'ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯಿತು,ಮುತ್ತು ಒಡೆದರೆ ಹೋಯಿತು', ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಮುತ್ತನ್ನು ದಾರದಿಂದ ಜೋಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪದವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. 'ಅಕ್ಷರಮಾಲೆ' ಎಂಬುದನ್ನು 'ನುಡಿಮುತ್ತಿನ ಸರ' ಎನ್ನಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ 'ಅಕ್ಕರ' ಎಂಬುದನ್ನು 'ನುಡಿಮುತ್ತು' ಅನ್ನಬಹುದಲ್ಲವೇ? ನು-ಡಿ-ಮು-ತ್ತು ಎಂಬ ನಾಕು ನುಡಿಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 'ಅಕ್ಕರ'ವನ್ನು ನುಡಿಮುತ್ತು ಎಂದಿದ್ದೇನೆ, ತಪ್ಪು ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಇದನ್ನೂ 'ತಪ್ಪುಗಳ ಪಟ್ಟಿ'ಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.