ಹೌದು. ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂದು ಬರೆಯುವ ಬದಲು ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಎಂದಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮಾದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕೇವಲ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಷ್ಟೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಸಂವಿಧಾನ ಒದಗಿಸಿರುವ ಅತ್ಯುಗ್ರ ಶಿಕ್ಷೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಅಫ್ಜಲ್‌ಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳಿಗ ನೆಲೆ ಒದಗಿಸಿರುವ, ಅವರಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಸಿರುವ ಘಾತುಕ ಆರೋಪಗಳು ಆತನ ಮೇಲಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಗಮನಿಸಿ. ದೇಶದ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಲೆಕ್ಕಚಾರದ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ತಪ್ಪಿಸುವಂಥ ಕೆಲಸವನ್ನು ನನ್ನಂಥ ಎಡಬಿಡಂಗಿಗಳಂತೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಒಪ್ಪುತ್ತೀರಿ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಅಫ್ಜಲ್‌ಗೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಜೊತೆ ಒಂದೂವರೆ ದಶಕಗಳ ನಂಟಿರುವುದನ್ನು ಆತನ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದರೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆತನ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಕಾಶ್ಮೀರ ವಿಮೋಚನಾ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಧುಮುಕಲು ಆತ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು, ಇದೀಗ ಆತನ ಬಿಡುಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ವಹಿಸಿರುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಉಗ್ರಗಾಮಿಯೊಬ್ಬನ ಶರಾಯಿಯ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಆತನ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಕೊತ್ತದ ಧನಂಜಯ ಚಟರ್ಜಿಗೆ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದೇ ನೇಣುಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದು ದೇಶದಲ್ಲೇ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಅತ್ಯಾಚಾರ-ಕೊಲೆಯ ಪ್ರಕರಣವೇ? ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಅಂಥ ಎಷ್ಟು ಖೂಳರಿಲ್ಲ?

ಅದು ದೇಶದ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪು. ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಸೆಕ್ಯೂಲರಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಏಕೆ ವಿತಂಡವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?