ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿ, ಮತ್ತು ಅವನ ಮನೆಯ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆ, ಅದು ಒಬ್ಬ ಸೂಳೆಯದು.

ಸನ್ಯಾಸಿಯ ದೊಡ್ಡತನ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ಬರೀ ದೇವರ ಸುತ್ತ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸೂಳೆ ಹಗಲಿರುಳು ಆ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಸನ್ಯಾಸಿ ಯಾವಾಗಲೂ, ಏನಿದು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಬರುತ್ತಾರೆ ಇವಳ ಮನೆಗೆ, ಇಂದು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಬಂದಿದ್ದರು? ನಿನ್ನೆ ಎಷ್ಟು ಬಂದಿದ್ದರು ಅಂತ ಅವಳ ಮನೆ ಮುಂದಿನ ಚಪ್ಪಲಿ ಎಣಿಸುವದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಯಸ್ಸು ಕಳೆದ.

ಕೂನೆಗೆ ಸತ್ತಾಗ ಸೂಳೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋದರಂತೆ. ನಾವು 'ಈ ದಿನ' ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ, ಆ ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ರೂಪ ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.