ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಗೋದು ಸಿ.ಅಶ್ವತ್ಥ್ ಅವರು. ಹಾಡಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ತುಂಬುವ ಭಾವ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದು ಅವರೊಬ್ಬರಿಗೇ ಸರಿಯೇನೋ? ಪದಗಳಿಗೆ ಭಾವದುಂಬಿ, ಆಯಾ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಿಂಜಿ, ಲಂಬಿಸಿ, ಮೊಟಕಾಗಿಸಿ, ಒತ್ತನ್ನಿತ್ತು ಅವರು ಹಾಡುವ ಪರಿ ಅನನ್ಯ ಅಂತ ನನ್ನನಿಸಿಕೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ "ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗಿ..." ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ "ಸೋರುತಿಹುದು" ಪದಕ್ಕೆ ಇತ್ತ ಒತ್ತು, ಅದರ ಭಾವನೆ ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಅವರ ನಂತರ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಚೆಂದಗೆಡಿಸದೇ ಹಾಡುವವರು, ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿ ಮತ್ತು ರಾಜೇಶ್ ಕೃಷ್ಣನ್. ಕೆಲವೊಂದು ಭಾವಗೀತೆಗಳಿಗೆ (ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ) ರಾಜು ಅನಂತಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಕಂಠ ಕೂಡಾ ಒಪ್ಪುತ್ತೆ.

ಉದಿತ್ ನಾರಾಯಣ್, ಕುನಾಲ್ ಇವರೆಲ್ಲರ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳು ದೇವರಾಣೆಗೂ ನನಗಂತೂ ರೇಜಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. "ನೀನೆ ನೀನೆ..ನನಗೆಲ್ಲಾ ನೀನೇ.." ಎಂಬ ಸುಂದರ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಲುಗಿರುವ ಪರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿಯೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು (ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ)! ಆದರೆ ಹರಿಹರನ್ ಇದ್ದಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿ (ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ) ಅಂತನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಅವರು ಕೂಡ ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ನಾರಾಯಣ ಅವರನ್ನು ಸದಾ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಅವರ "ಕೇಳೇ ಶುಕಭಾಷಿಣಿ.." ಹಾಡೊಂದೇ ಸಾಕು ಅಲ್ಲವಾ? ಅವರು ಮತ್ತು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುಬ್ಬಣ್ನ ಈಗೀಗ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ.

ಇನ್ನು ಗಾಯಕಿಯರ ಪಟ್ಟಿ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ ಸುನೀಲ್ ಸುಮ್ಮನಾಗಿರುವಾಗ, ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರದೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ನಾನೇಕೆ ನಿಷ್ಠೂರವಾಗಲಿ?

- ಶ್ಯಾಮ್ ಕಿಶೋರ್