ಪ್ರಿಯರೆ,
ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೀರಿ.ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಆಡುಭಾಷೆಯ ಹಾಗೇ ಲಿಖಿತ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವೇನಿಲ್ಲ ತಾನೆ? ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಬಗೆಯ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಕನ್ನಡವೇನು, ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲೇಬೇಕು. ಈ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಸುವುದಾದರೆ, ನೋಡಿ: ಸರ್ದಾರ್ಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಜೋಕ್‌ಗಳಿವೆ. ಹಾಗೆಂದು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕಾ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತಂದು, ಸಿಖ್ಖರೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? (ಹಾಗೆ ಮುದ್ರಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಜಾತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಜೋಕ್‌ಗಳು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆಂದು ಅವನ್ನೂ ಮುದ್ರಣ ಮಾಡಲು ಸದರಿ ಲೇಖಕರು (?) ಒಪ್ಪುವರೆ? ) ಜೋಕ್‌ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರುವುದೇ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಹಿಸಲು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಅಶ್ಲೀಲ ಜೋಕ್‌ಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಲವೂ ಮುದ್ರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅವು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲು ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ?
ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಜಾಡು ಇಷ್ಟೆ: ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಡುಭಾಷೆಯ ಹಾಗೆಯೇ ಶಿಷ್ಟ, ಪ್ಯೂರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಬೆಲೆ, ಮಾನ್ಯತೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ.