ದೊಡ್ಡ ಜನರ ಕುರಿತಾದ ಚರ್ಚೆ ನೋಡಿದೆ.

ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು .

ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನೂ ಕುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

೧. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ . ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರನಿರಲಿ , ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಯವರಿರಲಿ . ಅವರೆಲ್ಲ ತಮಗೆ ಸರಿ ಕಂಡಂತೆ ಬದುಕಿದರು.

೨. ನಾನು ಅವರ ಬದುಕಿನಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ , ನನಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿದ ವಿಷಯ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

೩. ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯರ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಮಾನ ಕೊಡುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ನನಗೆ ಇದೆಯೇ?

೪. ಅವರುಗಳೆಲ್ಲಾ ೯೯ % ಸರಿ ಇದ್ದು , ಎಲ್ಲೋ ೧ % ತಪ್ಪಾಗಿ ನಡೆದರೆ ನಾನು ಗಮನಿಸಬೇಕೇ ?

ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳನ್ನು ನೋಡಿ

೧೩. ನಿಂದಂತು ನೀತಿನಿಪುಣಾ ಯದಿ ವಾ ಸ್ತುವಂತು |
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಮಾವಿಶತು ಗಚ್ಛತು ವಾ ಯಥೇಷ್ಟಂ ||
ಅದೈವ ವಾ ಮರಣಮಸ್ತು ಯುಗಾಂತರೇ ವಾ |
ನ್ಯಾಯಾತ್ ಪಥ: ಪ್ರವಿಚಲಂತಿ ಪದಂ ನ ಧೀರ್‍ಆ: ||

ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಬಲ್ಲವರು ತೆಗಳಲಿ ಅಥವಾ ಹೊಗಳಲಿ , ಸಂಪತ್ತು ಬರಲಿ ಅಥವಾ ಹೋಗಲಿ , ಮರಣವು ಈಗಲೇ ಬರಲಿ ಅಥವಾ ಯುಗಗಳ ನಂತರ ಬರಲಿ , ಧೀರರು ನ್ಯಾಯದ ದಾರಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ವಿಚಲಿತರಾಗುವದಿಲ್ಲ .

೧೪. ಪ್ರಿಯನ್ಯಾಯಾವೃತ್ತಿರ್ಮಲಿನಮಸುಭಂಗೇಪ್ಯಸುಕರಂ |
ಮತ್ವಂ ಸತೋನಾಭ್ಯರ್ಥಾ: ಸುಹೃದಪಿ ನಯಾಚ್ಯ: ಕೃಶಧನ:||
ವಿಪದ್ಯುಚ್ಚೈ: ಸ್ಥೇಯಂ ಪದಮನುವಿಧೇಯಂ ಚ ಮಹತಾ
ಸತಂ ಕೇನೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ವಿಷಯಂ ಅಸಿಧಾರಾವೃತಮ್ ||

ಸಜ್ಜನರು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ಸರಿಯಾದ ನ್ಯಾಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವರು. ಪ್ರಾಣ ಹೋಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದರೂ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕಲಂಕ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು . ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತರಿರುವರು. ಘನವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರು. ಇಂಥ ಖಡ್ಗದ ಅಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಕಠಿಣ ವೃತವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಯಾರು ಹೇಳಿದರು?

ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಜನರ ದೊಡ್ಡ ಗುಣಗಳ ಬಗೆಗೊಂದು ಸಿರೀಸ್ ಏಕೆ ಶುರುಮಾಡಬಾರದು?.

"ಕನ್ನಡದ ಪುಲ್ಲೆನಗೆ ಪರಮ ಪಾವನ ತುಳಸಿ"