ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ರವರ ವಾದವನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ನವೋದಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ಬಹುಶಃ ನಂತರದ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. 'ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಈಗ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ' ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ನನಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಇಷ್ಟು ಸರಳವಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಂಥ(Ideology ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ)ಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿ ಬರೆಯುವ ಸಾಹಿತಿಯೊಬ್ಬನಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ, ಅದರ ಮೂಲ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ನವ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಬರಹಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಹೇಳಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆತನೇ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬರೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದರಲ್ಲಿ ಸತ್ವ ಉಳಿದೀತು, ಯಾವುದೋ ಹೊರ ಒತ್ತಡ ಅಥವಾ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಬರೆದರಲ್ಲ. ನವ್ಯಕಾಲದ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಶಿಶುಸಾಹಿತ್ಯ ರಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಏಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಇಂತಹ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಂಥಗಳಿಂದ ಹೊರಗುಳಿದವರು ಬರೆಯಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಆ ಕೆಲಸ ಆಗಿಲ್ಲ. ಕಾಲ ಇನ್ನೂ ಮಿಂಚಿಲ್ಲ.