ಏಯಾರ್ರೆಹಮಾನ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಂಗೀತ ನೀಡಿದರೆ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ್ಯ ಎಂದು ಭ್ರಮೆ ಯಾಕೆ? ಈತನ ಸಂಗೀತ ಒಂದು ಕ್ರೇಜನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದೇ ವಿನಃ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೆನಪಿಡುವಂತ ಮಾಧರ್ಯದ ಲಹರಿಯನ್ನು (ಉದಾ ರಾಜನ್-ನಾಗೇಂದ್ರ,ಬರ್ಮನ್ ಇತ್ಯಾದಿ)ಇದುವರೆಗೂ ಹರಿಸಿಲ್ಲ. ಮೇಲಾಗಿ ಇಂತಹವರಿಗೆ ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಎನ್ನಲು ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ನಾವಾಗಿಯೇ ಹೋಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ದೀನರಾಗಿ ಹಲ್ಲುಗಿಂಜುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ಮಧುರ ಸಂಗೀತಕಾರರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗೀತವಾದರೂ ಹುಟ್ಟೀತು.

ತಮಿಳು ತೆಲುಗರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಅವರಂತೆ ಅಸಂಬದ್ಧ ವಾಕ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯೇ ಹಾಡಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಂಸಲೇಖರೂ ಸಿಕ್ಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ತರಹದ ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ಕೊಡಮಾಡಿದ್ದಾರೆ! ಅವರಿಗ್ಯಾಕೆ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟಿತೋ ಏನೋ? ಕಾಡನೋಡಲು ಹೋಗಿ ಕವಿತೆ ತರೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು, ಯಾಕೋ ಜೊಳ್ಳು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ವಿ.ಸೂ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸರಿಹೋಗುವ ಹಾಡುಗಾರಾರು ಎನ್ನುವ ಲೇಖನ ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಬಲ್ಲದು.

ಎನಗಿಂತ ಕಿರಿಯರಿಲ್ಲ