ಅ.ನ.ಕೃ ರವರ "ಸಂಧ್ಯಾರಾಗ" ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ.

ಕೆಲವು ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ: -

೧. "ಏನು ಸಂಗೀತವೊ? ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಹೇಳಿ. ಮೈಸೂರಿನ ತುಂಬ ಸಂಗೀತಗಾರರು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಯಾವ "ಅಯ್ಯರು" ಬಂದರೂ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ನಮ್ಮ ಜನ. ಹಿತ್ತಲ ಗಿಡ ಮದ್ದಲ್ಲ" ( ಕನ್ನಡಿಗರ ನಿರಭಿಮಾನ)

೨. "ಅದೆಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ ಭೀಮರಾಯರೆ? ನಮ್ಮ ಜನಕ್ಕೆ ಅಭಿಮಾನವಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದರೂ ಅವರಿಗೆ ಪಥ್ಯ. ತಂಜಾವೂರು ತಿರುಚನಾಪಳ್ಳಿಯ ಜನರ ರೀತಿಯೇ ಬೇರೆ- ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮವರು ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣ. ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಒಂದು ಪಂಚಪಾತ್ರೆ ಕೂಡ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ" (ಕನ್ನಡಿಗರ ನಿರಭಿಮಾನ)

೩. "ಬಸವಣ್ಣನವರು, ಮಹಾದೇವಿಯಕ್ಕ ಮೊದಲಾದ ಶಿವಶರಣ ಶರಣೆಯರ ವಚನಗಳು, ನಿಜಗುಣ ಶಿವಯೋಗಿ, ಸಹಜಾನಂದ, ಮುಪ್ಪಿನ ಷಡಕ್ಷರಿ ಮೊದಲಾದವರ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನೇತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಬಳಕೆಗೆ ತರಬಾರದು?"       

   "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತರಬೇಕು. ತಾಯಿಭಾಷೆ ಹಾಡುವವನ ಹೃದಯದಿಂದ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಭಾಷೆಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಆ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುತ್ತೇನೆ"