ಆವರಣವನ್ನು ಹಿಂದು-ಮುಸ್ಲಿಂ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡದೆ ಸತ್ಯ-ಸೌಂದರ್ಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೇದು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಭೈರಪ್ಪನವರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ವೆಂಬುದು ಕಲೆ ಅಂದರೆ ಸೌಂದರ್ಯ. ಸೌಂದರ್ಯದ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರಗೆಡಹುದರಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೂ ವೈರುಧ್ಯ ಬಂದರೆ ಆಗ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತಿಯು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ಆಸಕ್ತರು ಭೈರಪ್ಪನವರ "ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ" ಓದಿ ನೋಡಿ. ನಾನು ಓದಿದ್ದೇನೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗಿದೆಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ