ಏಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರೂ, ಈ ಹಾಡನ್ನು ಏಳು ವರ್ಷ ಪ್ರೇಯರ್ ಮಾಡಿದ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜಿಯಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಏಳು ವರ್ಷದ ಪ್ರೇಯರಿಗಿಂತ ಈ ಹಾಡಿಗೆ ನಂಟಾದ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಘಟನೆಯೆಂದರೆ, ನಾವು ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಟೀಚರ್ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಧೈರ್ಯ ಬರಲಿ ಅಂತ ಮೊದಲ ದಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರು. ಏನಾದರು ಎಂದರೆ ಹಾಡುವುದೋ, ಕಥೆ ಹೇಳುವುದೋ, ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುವುದು, ಮೊನೋ ಆಕ್ಟಿಂಗ್, ಹೀಗೆ ಏನೋ ಒಂದು. ಆಗ ಏನಾಯಿತೆಂದರೆ, ಸಂಗೀತಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದ ಒಬ್ಬ, ಇಂದು ಎನಗೆ ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನಯ ಪಾದಾರವಿಂದವ ತೋರೋ ಮುಕುಂದನೇ, ಅಂತ ಹಾಡಿದ. ಈ ಹಾಡಿನ ಮೊದಲ ಸಾಲು ಕೇಳಿದೊಡನೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನಗು ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಆಗ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸಾಲೆಂದರೆ,
ಇಂದು ಎನಗೆ ಗೋವಿಂದ, ನಾಳೆ ನಿನಗೆ ಗೋವಿಂದ, ನಾಡಿದ್ದು ಅವುನ್ಗೆ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬುದಾಗಿ. ನನ್ನ ನಗುವಿನ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದ ನಮ್ಮ ಟೀಚರ್ರು, ಅವನು ಹಾಡಿದಾಗ ನಕ್ಕೆಯಲ್ಲಾ, ನೀನೂ ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡು ಎಂದಾಗ, ಏನೂ ದಿಕ್ಕುತೋಚದೆ ನಾನು, ಸ್ವಾಮಿ ದೇವನೆ, ಲೋಕ ಪಾಲನೆ ಹಾಡು ಹೇಳಿ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದೆ.

ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶ್ಯಾಮ್ ತುಂಬಾ ನನ್ನಿಗಳು ನಿಮಗೆ.