ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವರಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ, ಅಥವಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ನಾವು ಇದನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಎಂದು ನೆನಪು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ

ನಡುವೆ ಬರುವ ಸ್ವರವು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಕೃತಗಳಿಂದ* ಬಂದಿರುವ ಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಹಿಂದಿ, ಮರಾಠಿ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಾಕೃತ ಜನ್ಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಯೋಗ ಸಹಜ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬ‍ಇ ಎಂದೇ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕನ್ನಡದ ರೂಢಿಗೆ ಸರಿಯಾಗದ ಕಾರಣ ನಾವು ಅದನ್ನು ಮುಂಬಯಿ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

-ಹಂಸಾನಂದಿ

* ಉದಾ - ಪ‍ಉಮ ಚರಿಯ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥವೇ ಇದೆ