"ಬದ್ಧ" ಅಂದರೆ ತಡೆದ ( ಮಲಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ )

ವ್ಯಾಕರಣ ಒಂದು ನುಡಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಇಂದು ವ್ಯಾಕರಣವೇ ಕನ್ನಡವು ಬೆಳೆಯಲು ’ಬದ್ಧ’/’ತಡೆಯಾದಂತಿದೆ.

ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಕನ್ನಡವೂ ೧೦೦% ಸಂಸ್ಕೃತದಂತೆ ವ್ಯಾಕರಣದಿಂದ ’ಬದ್ಧ’ವಾಗಿರಬೇಕೇ?? ಹೇಗೆ ಕನ್ನಡ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದಿದೆಯೋ, ಅಂತು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಲ ಹಲವು ಹಳೆಯ ವ್ಯಾಕರಣವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದೆ.

ಮಾದರಿ: "ನನ್ನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಣ್ಣಿದೆ" ಇದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ "ನನ್ನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಣ್ಣುಗಳಿವೆ" ಎಂದು ಬರೆಯಲೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವರು. ಆದರೆ ಏನೇ ಬರೆದರು ನಾವು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಹೇಳುವುದು "ನನ್ನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಣ್ಣಿದೆ/ಐತೆ" ಎಂದೇ.

ನಾವು "ನನ್ನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಣ್ಣಿದೆ" ಇದು ಕೂಡ ಸರಿ, "ಎರಡು" ಈ ವಚನವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಪದವಿದೆ, ಎಂದು ಒಂದು ಹೊಸ ರೂಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತು.

ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಜನರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಂದು ಎಂದೂ ಸರಿಬಳಕೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ!