ಚಂದ್ರಶೇಖರರೆ,

ಮೂಲ ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:

ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ "ವಲ್ಲೀ" ಹಾಗೂ "ಬಲ್ಲೀ" ಎರಡೂ ಶಬ್ದಗಳಿವೆ; ಎರಡನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ರೂಢಿ ಇದೆಯಾದರೂ ಅರ್ಥ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆ ಪದಗಳ ಮೂಲ ಕ್ರಿಯಾಧಾತುಗಳು - ವಲ್ ಹಾಗೂ ಬಲ್.
ವಲ್=ಸುತ್ತಿಕೋ, ಅಪ್ಪಿಕೋ, ಮೈತಾಗು, ಹೊದಿಕೆಯಾಗು, ಬರಸೆಳೆದುಕೋ ಇತ್ಯಾದಿ.
ಬಲ್=ಸುರುಳಿಯಾಗು; ಬಲ್ಬಲ್=ಸುರುಳಿಸುರುಳಿಯಾಗು ಇತ್ಯಾದಿ.
ಆದ್ದರಿಂದ ವಲ್ಲೀ=ಲತೆ,(ಔಷಧಸಸ್ಯದ)ಬಳ್ಳಿ,ಹೊರಗವಚ,ಮೈಗಪ್ಪಿದ ತೊಗಟೆ,ಮೈಯನ್ನು ಸುತ್ತುವ ಬಟ್ಟೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ. ಬಲ್ಲೀ=ಸುರುಳಿಸುರುಳಿಯಾಗುವ ವಸ್ತು, (ಹೂವಿನ)ಬಳ್ಳಿ ಎಂಬರ್ಥವಿದೆ.

ಆದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಬಳ್ಳಿಗೆ 'ಲತೆ' ಎಂಬರ್ಥ ಮಾತ್ರ ಜನಜನಿತ; ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಟ್ಟೆಯೆಂಬರ್ಥ ಇಲ್ಲ! ಅದಿರುವುದು 'ವಲ್ಲಿ'ಗೆ ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನೇ ಮಹೇಶರು ಹೇಳಿದ್ದು -
"ನಮ್ಮ ಬಲ್ಲಿದ ರಂಗನ ವಲ್ಲಿಯ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದರೋಕುಳಿಯ"

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎರಡೂ ಸಕ್ಕದದವೇ ಎಂದಂತಾಯಿತು:
ವಲ್ಲೀ ->ವಲ್ಲಿ=ಹೊದಿಕೆ, ಔಷಧೀಯ ಬಳ್ಳಿ[ಚರಕ ಸಂಹಿತೆ, ಸುಶ್ರುತ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖ ಹೇರಳವಾಗಿದೆ. ಉದಾ: ನಾಗವಲ್ಲೀ=ವೀಳ್ಯದೆಲೆಯ ಬಳ್ಳಿ]
ಬಲ್ಲೀ->ಬಳ್ಳಿ=ಹೂವಿನ ಬಳ್ಳಿ, ಮರವನ್ನು ಸುರುಳಿಸುರುಳಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿ ಮನಸೆಳೆವ ಲತೆ.

ಕನ್ನಡದ 'ಬಳ್ಳಿ'ಯ ಮೂಲ - ಸಕ್ಕದದ 'ವಲ್ಲೀ' ಎಂಬುದೇ ಎಂದು ಮಹೇಶರು ಕಿತ್ತಂಟಿಸಿರುವ ಕೊಂಡಿಯ ತಾಣ ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಇರಲಿ, ಬಿ.ಜಿ.ಎಲ್.ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ ತಮಿಳಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಪದಗಳು ಹೋಗಿವೆಯೆಂದು ತಮಿಳರು ವಾದಿಸುವ ಹಾಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. 'ಲತೆ'ಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ವಲ್ಲೀ(ತತ್ಸಮ)=ಬಳ್ಳಿ(ತತ್ಸಮ) ಎನ್ನಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.