http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/philologic/getobject.pl?c.0:1:3.burrow ಅಲ್ಲಿ ೯ನೇ point ಮೇಲೆ ತುಸು ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸತಕ್ಕದ್ದು.

"Many of the groups contain at the end notes on Indo-Aryan (IA); these always follow the sign /. We have avoided inclusion in the dictionary of words that were certainly borrowed by Dravidian languages from IA languages, whether Sanskrit, Middle Indo-Aryan, or the modern IA vernaculars. At times these borrowings show interesting features, either of geographical extension, of phonological development, or of semantic development. However, it was decided, while DED was being prepared, that such items should be presented elsewhere; Dravidian Borrowings from Indo-Aryan (1962) resulted. During the preparation of DEDR more such items were identified in our older publications; these have been relegated to an appendix of 61 numbered groups. A very few items of this kind have been retained, when e.g. it seemed possible that the words were really Dravidian (e.g. group 5339), or when, as in the case of the words for 'king', It was Jules Bloch who with Gallic clarity said of etymologies: 'either they are self-evident, or they are a matter of probability and to a certain extent, of faith' (BSOS 5. 743 (1928-30)). He was speaking of borrowings from Dravidian into IA, but the dictum is true (though perhaps over-simple) for all etymologies.

-- xviii --

group 201, the borrowing from Sanskrit is so old and so thoroughly naturalized that the words seem tantalizingly Dravidian-like.

On the other hand, it has seemed useful to include all items which involve a possibility or probability that similarities between Dravidian and IA material indicate borrowing from Dravidian into IA. Much of this material had already been published by Burrow, but new items have appeared, especially of the kind that show Marathi alone on the IA side presenting a similarity with Dravidian material; e.g. group 5342. In presenting similarities which may indicate borrowing by IA from Dravidian, we have tended to refrain from making judgements as to certain, probable, or possible borrowings. It has seemed preferable to present the material and to allow judgements to be presented elsewhere.

Already in DEDS we had begun to use (Sir) R. L. Turner's A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages (CDIAL), the first volume of which (the dictionary proper) was completed in 1966. In DEDR we have used and quoted from this epoch-making work much more extensively. Of particular value to us have been such Old Indo-Aryan reconstructions as we are now able to quote from CDIAL in, e.g., App. 3 and App. 5."

ಅದರಂತೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಬಂದದ್ದೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅದು ದ್ರಾವಿಡದಿಂದಲೇ ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಲೂ ಬಹುದು.

ನೀವು ಹೇಳಿದ "ವಲ್" ಅದೂ ದ್ರಾವಿಡದ್ದೇ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/philologic/getobject.pl?c.2:1:54.burrow. ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆ.

ಇದೇ ತೆರದ ಮಾತು ಕತೆ "ಕರ್ಣಾಟಕ vs ಕರ್ನಾಟಕ" ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಆಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಪದಕ್ಕೆ ಹೋಲುವಂತಹ ಪದ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ, ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಅದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಂತು ಎಂದು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ತೀರ್ಪು ಬರೆಯುವುದು, ಸುಣ್ಣದ ನೀರು ಕಂಡು ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಹಾಲೆಂದ ಹಾಗೆ. ಹಾಗಂತ "ಕನ್ನಡವು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಯಾವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ" ಎಂದರೂ ಅದು ಶುದ್ಧ ಸುಳ್ಳು, ಹಾಗೆ "ಕನ್ನಡದ ಎಲ್ಲ ಪದಗಳೂ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಬಂದಿವೆ" ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ, ಅದೂ ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆ.

ನಮಗೆ ಕನ್ನಡವು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನುಡಿಯಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳುಗಳು proto-south-dravidian ಎನ್ನುವ ತಾಯಿ ನುಡಿಯ ಕವಲುಗಳು ಮೊದಲಾದ ಸಂಗತಿಗಳು ತಿಳಿದಿವೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳವೆನು. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕೆಳಗಿನ ಕೊಂಡಿ ನೋಡಬಹುದು.

http://ccat.sas.upenn.edu/~haroldfs/sars238/shortencybrit.html

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ anti-sanskrit movement ನಡೆಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಪದ ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಎಂದವರನ್ನು ಏಕ್ದಂ "ತಮಿಳರಂತವರು, sanskrit ವಿರೋಧಿ" ಅಂತ ಹೆಸರಿಸುವುದು ದುಡುಕುತನ ಮತ್ತು ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆ. ಅವರ ಗುರಿ ಇಷ್ಟೇ, ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಆದ ಪದಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ, ಇಲ್ಲವೇ ತಮಿಳಿನಿಂದ, ಇಲ್ಲವೇ ಇನ್ನಾವುದೋ ನುಡಿಯಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದಿದೆ ಎಂದಾಗ, ಅದು "ಹಾಗಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ್ದೇ" ಎಂದು ಹೇಳೋದಷ್ಟೇ

ಇನ್ನೂ BGL Swamy ಅವರ ’ತಮಿಳು ತಲೆಗಳ ನಡುವೆ’ಯನ್ನು ನಾನೂ ಓದಿದೆನು. ಆದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಗೆಗೆ ಯಾವ ಮನ್ನಣೆಯಿಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ತಮಿಳಿಗೆ "ಶಾಸ್ತ್ರೀಯಭಾಷಾ" ಬಿರುದು ಕೊಡುವಾಗ ಅವರ ಯಾವ ಮಾತನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮಿಳರನ್ನು ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಈಡು ಮಾಡಿ, ಅವರ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನು, ಅವರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡಿ, ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ನಲಿಸಿರುವುದೇನು ನಿಜ. ಆದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಗೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಡೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾನ್ಯತೆ ಇರುವಂತು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡಿಗ ಅಂದ ಕೂಡಲೆ ಅವನು, "ತಮಿಳು ಹಗೆ" ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಅತಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಕನ್ನಡದ ಎಲ್ಲವೂ "ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ" ಎನ್ನುವ ಇನ್ನೊಂದು ಅತಿ, ಈ ಎರಡು ಅತಿಗಳಲ್ಲೂ ಇರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡವು ತಮಿಳಿನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದುದು, ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಯತೆ, ಅವು ಒಂದರಿಂದ ಒಂದು ಕೊಂಡ/ಪಡೆದ ಪದಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಹೋಲುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಅವು ಒಂದೇ ತಾಯಿ ನುಡಿಯ ಕವಲುಗಳು ಅದಕ್ಕೆ.

ಆದರೆ

ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸಂಬಂಧ/ಹೋಲಿಕೆ, ಕನ್ನಡವೂ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಇಂದು ಕನ್ನಡವೂ ಹೇಗೆ ಇಂಗಲೀಷಿಂದ ಪದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಹಾಗೆ ಹಿಂದೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಪಡೆಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕನ್ನಡ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು bilingual ಇಂದೂ, ಹಿಂದೂ. ಅಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನೂ ಅರಿತ ಕನ್ನಡದ ಬರಹಗಾರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಬರೆಸುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೆ ಇಂಗಲೀಷು ತಿಳಿದವನು ಇಂಗಲೀಷನ್ನು.

============================================================
============================================================
ಹೆಚ್ಚು ಜನ ನಂಬಿರುವುದೇ ಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ, ಸತ್ಯ, ನೀತಿ, ಸಭ್ಯತೆ, ಸದಾಚಾರ, ಸರಿ! ಅಲ್ಲ!