ಈ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನ ನಿಘಂಟು ಪಿತಾಮಹ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಎಂದು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಬಹುಶಃ ಶಂಕರಭಟ್ಟರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆವಾಗ ಅವುಗಳ ಇತಿಹಾಸವೂ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನು ಈ ಬಗೆಯ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿದನಂತೆ. ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಈ ಬಗೆಯ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ಪದ್ಧತಿ' ಎಂಬುದನ್ನು ಪದ್ದತಿ ಎಂದೂ ಬರೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಅದು 'ಪದ್ಧತಿ' ಆಗಿರುವುದರಿಂದ 'ದ' ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಮಹಾಪ್ರಾಣದ ಒತ್ತನ್ನು ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಮಾತ್ರ ಸರಿ ಎಂದು ವೈಯಾಕರಣಿಗಳು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ವಾದದ ತಪ್ಪು-ಸರಿಗಳನ್ನು ನಾನೀಗ ವಿಮರ್ಶಿಸಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಗೆಯ ನಿಲುವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರಣಗಳಿರುವುದಂತೂ ಹೌದು. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿರುವುದು ಸರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದನ್ನು ಎಂ.ಎನ್. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರು ಅಂಥ್ರೋಪಾಲಜಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸಂಸ್ಕೃತೀಕರಣ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದೇನೋ. 

ಈಗ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಸರಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ನೆಲೆಯೂರತೊಡಗಿದೆ. ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಎಂದು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಬರೆವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರ್ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಂತೆ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದ ರವಿ ರಾಯ್, ರಬಿ ರಾಯ್ ಆಗಿ ಈಗಂತೂ ರೊಬಿ ರಾಯ್ ಎಂದು ಬರೆಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸರಿ, ಮತ್ತಾವುದೋ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ. ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿದ್ದೇನಷ್ಟೆ.

ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್: http://ismail.sampada.net