ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಪವನಜ, ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಓದಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ತರಲೆ
೧. ಆಂಟಿಬಾಡಿಗಳು ಅದು ಹೇಗೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗುತ್ತವೆ ಸ್ವಾಮಿ! ಅವೂ ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಭಾಗವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಅವೂ ಕೂಡ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಿರುವ ನಟರೇ! ಆಂಟಿ ಬಾಡಿಗಳು ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ಅವುಗಳ ನಾಟಕದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ?
ನಾಟಕ ರಂಗ ಅನ್ನುವ ರೂಪಕವನ್ನು ಕೈಲಾಸಂ ಹೀಗೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆಲ್ ದ ವರ್ಲ್ಡ್ ಈಸ್ ಎ ಸ್ಟೇಜ್, ನಿಜ, ಆದರೆ ಸುಸ್ತಾದರೆ ಸುದಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೈಡ್‌ವಿಂಗ್ ಇಲ್ಲ!
ಹೀಗೆ ಟೈಪಿಸುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು ನನಗೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜಗವೇ ನಾಟಕ ರಂಗ, ಜೀವನವೇ ನಾಟಕ, ಸರಿ, ಆದರೆ ಯಾವ ನಟನಿಗೂ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ, ನೇರ ರಂಗದ ಮೇಲೇ ಬರಬೇಕಲ್ಲವೇ?
ಆಂಟಿ ಬಾಡಿಗೆ ಅಂಕಲ್ ಬಾಡಿ ಆಂಟಿಬಾಡಿಯೇ?
೨. ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲೂ note ನಲ್ಲೇ ಪ್ರೇಮ. ಲವ್ ನೋಟ್, ಪ್ರೇಮ ಚೀಟಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯೆಲ್ಲ ಎಂದೂ ನಿಜವಾಗದು, ಅದಕ್ಕೇ ಕುರುಡು, ಅಥವ, ಮೊದಲ ನೋಟ್ ಓದಿದ ಕೂಡಲೆ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿರಬಹುದೆ!