"’ಬಳ್ಳಿ’ ೧೦೦% ಸಂಸ್ಕೃತದ್ದೇ" ಇಂದ, ಈಗ "ಸಂಶೋಧನೆಯ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ" ಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಇದನ್ನೇ ಮೊದಲೂ ಹೇಳಿದುದು. ಸಂಸ್ಕೃತದ್ದೇ ಅನ್ನಲು ’ಪುರಾವೆ’ ಇಲ್ಲ ಅಂತ. ಆದರೆ Dravidian Etmology ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಆಗಿರುವ chances ಇದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.

"ಸ್ನಾನ" ಇದನ್ನು ಬಹಳ ಮಂದಿಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಇದು standard ಅನ್ನೋದು ತಪ್ಪು. ’ರಾಮನವಮಿ’ಗೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಏನು ನಂಟು? ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲ ಹಿಂದುಗಳೇ?
ನಮ್ಮ ಬಿಸಿಲು ಮಾರಮ್ಮ, ಅಣ್ಣಮ್ಮ, ಹಾಸನಾಂಬೆ, ಮದ್ದೂರಮ್ಮ, ಮಲೆಯ ಮಾದೇವ, ಇವರನ್ನು ಯಾವ ಹಿಂದು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಹೊತ್ತಗೆ ಒಪ್ಪುವುದು, ಹೆಸರಿಸುವುದು? ಹೀಗೆ ಒಂದು ಜಾತಿ/religion ಅವರಿಗೆ ಬೇಕು, ಅಂತ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಹೇರಲಾಗದು.

ಉತ್ತರದವರ ನಂಬಿಕೆ "ಹೆಣವನ್ನು ಹಿಂದುಗಳು ಹೂಳುವುದಿಲ್ಲ", ಇದು ಸರಿಯೇ? ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಪರಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಬರಿ ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಇವೆ, ಹೊರತು ಹೂಳಲು, ಇಲ್ಲವೆ ಬೇರಾವುದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಗತಿ ಕಾಣಿಸಲು ಇಲ್ಲ ಅಂತ(ದಿಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಳಬಹುದು). ಗರುಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೂಳಲು ಏನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ ಅಂತ!! ಒಕ್ಕಲಿಗರು ಹೂಳುವಾಗ ಯಾವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮಂತ್ರ ಹೇಳಲ್ಲ(ಇದು ಗೊತ್ತು); ತಿಥೀ ಮಾಡಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಹೊತ್ತಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮಾಡಲ್ಲ, ಹಾಗಂತ ಅವರು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟರೇ? ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಧರ್ಮದ/ಗಳ ಸುದ್ದಿ ಬೇಡ.

ಇನ್ನು ನಾವು "ಆರ್ಯಾವರ್ತ ದಕ್ಷಿಣಾಪಥ ಗೌಡದೇಶ ಪಾಂಚಾಲ"ದ ಕಾಲವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದೇವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಒತ್ತಾಯವಾಗಿ ಹೇರಲು ಅಂತಹ ಅರಸುಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಹಾದಿಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರು ಮಾತಾಡಿದ್ದೂ ಅನುಮಾನ ಅಂತ ಇದೆ. ಈಗ recent ಆಗಿ ಟಿಪ್ಪು ಮೇಲೇ ಹಾಯ್ದು ಬಿದ್ದ ಮಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಅರಸರೂ ಕೂಡ ದೇಶಭಾಷೆಯಲ್ಲದ(local language) ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಆಡಳಿತ ನುಡಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಸಂಸ್ಕೃತದ ಹೇರಿಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರು ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಅವರು "ಹಿಂದೂ"(ಜೈನರೂ ಹಿಂದೂ ಅಂತ) ಅಷ್ಟೇ, ಬೇರೇನು ಇಲ್ಲ.

ಈಗ ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿ "English". ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಆಡಳಿತ ನುಡಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟರು ಸರಕಾರ ತಗೋಳಲ್ಲ. ಬೇಕಾದರೆ ಕೊಟ್ಟಿ ನೋಡಬಹುದು.
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಆಡಳಿತ ನುಡಿ ಇಂಗ್ಲೀಷೇ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಬರೆಸಲ್ಲ. ಅಂದರೂ ಕೆಲಸ ನಡೆಯತ್ತೆ.

ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳು ತಿಂದು ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಸಕ್ಕದಪದಗಳನ್ನು, ಇಂಗ್ಲೀಸು ಪದಗಳನ್ನೂ ಇಂದೂ ನುಸುಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. "ಹಾಲು/ಕ್ಷೀರ", "ನೀರು/ಜಲ", "ಗಾಳಿ/ವಾಯು", "ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಗಳೂರು/ಬೃಹತ್ ಬೆಂಗಳೂರು", "ಕೋಳಿ ಸಾಕಣೆ/ಕುಕ್ಕುಟ ಪಾಲನೆ"(ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ "ಕುಕ್ಕುಟ ಪಾಲನಾ ಇಲಾಖೆ"ಯ ಕಛೇರಿ ಇದೆ). ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ: "ಸಕ್ಕದ ಒಂದು ಸತ್ತ ನುಡಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕೆ ತ್ರಾಣವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರ fanaticಗಳು ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳಿಗೆ infect ಮಾಡಿ ಬದುಕಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ", ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಹಲವರಿಗೆ ’ಅತಿ’ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಕ್ಕದದ ಕೂಟೆ ಕನ್ನಡವೂ ಸಾಯುದೆ ಹೊರತು, ಕನ್ನಡ ಅದರಿಂದ ಬದುಕಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡ ಬದುಕಬೇಕಾದರೆ ಇಂದಿನ generation ಇಷ್ಟ ಪಡುವ, ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಬರಹ/ಬರೆವಣಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು science, politics, economics, technology ಮುಂತಾದವು ಇರಬೇಕು. ಅದು ಸಕ್ಕದ ಬರೆಸುವುದಿಂದ ಆಗಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಇಂಗ್ಲೀಷು ಕಡೆಗೆ ನೋಡಲೇ ಬೇಕು( ಅಂದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಸು ಮಾದರಿ. ಇಂಗ್ಲೀಸು ಬರೆಸಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿಲ್ಲ). ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದುವವರು ಕಡಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದೂ, ಸಿನಿಮಾ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದೂ ಇದನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು( 5 ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಂಡಿತರೂ ಇದನ್ನು ಕೀಳೆಂದರೆ, who cares? ಅಂತಾರೆ).

ಸಂಸ್ಕೃತವು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಬಂದುದಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲ; ಹೇಗೆ "ಸಂಸ್ಥಾ" ಅಂದರೆ ’ಗುಂಪು/ಹಲವರು ನೆಲೆಸಿಸಿದ್ದು/ಒಕ್ಕೂಟ’ವೋ, ಹಾಗೆ "ಸಂಸ್ಕೃತ" ಅಂದರೆ "ಹಲವರು ಸೇರಿ ಮಾಡಿದ್ದು"( ಈ ವಾದವೂ ಇದೆ), ಯಾವುದೂ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಪಾಣಿನಿ ಇದ್ದ ಪೇಷಾವರದಲ್ಲಿ( ಇಲ್ಲ ಬೇರೊಂದೆಡೆ, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕದು! ). ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆವಣಿಗೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಹಾಕಿ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ಇದ್ದು ಸತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ updation ಇಲ್ಲ . Refined oil ಕೂಡ ಹಳೆಯದಾಗಿ ಕಮಟುತ್ತೆ. ಕನ್ನಡದಂತೆ ಬಂಡಾಯ, ಮಾರ್ಕವಾದ, ನಕ್ಸಲ್ವಾದ ಮುಂತಾದ ಹೊಸಕಾಲದ ಯೋಚನೆಗಳು ಇದೆಯೇ? democracy, communism, capitalism ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಗ್ರಂಥ/ಹೊತ್ತಗೆ ಇದೆ?

ಸಕ್ಕದವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಇಳಿಸಿದ ಸಾಹಿತ್ಯವೇ ಹೆಚ್ಚು ಅದಕ್ಕೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಬಹಳ ಕಡಮೆ ಬಳಸಿದ ಬರಹಗಳೂ, ಹಾಡುಗಳೂ ಬೇಕಾದಷ್ಟಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ "ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, "ಜಾನಪದ"ವೇ ಪುರಾವೆ. ಇಂದು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಇಳಿಸುವವರು ಕಡಮೆ.( ಬದಲಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿಂದ ಹೆಚ್ಚು )

ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೇ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಿತ್ತೆಸೆದವರು ವಚನಕಾರರು"(ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನೋಡಬಹುದು). ಅವರೇ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪಾಟಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದವರು. ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿ, ಬೇಂದ್ರೆ, ಮುಂತಾದವರು ಹಳಗನ್ನಡದಷ್ಟು ಸಂಸ್ಕೃತ ಬಳಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಳಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡದ ತಗ್ಗುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ಪಾರಸೀ, ಇಂಗ್ಲೀಷು ಪದಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ( ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು + ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಕೂಡ ).

ಇಂದು ೨೧ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ common manಗೆ ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬಾಳಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ modern science, economics, computer, ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯದೇ, ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯದೇ ಬರಿ ಇಂಗ್ಲೀಸಿಂದ ಬರಿ ಬದುಕುವುದೇನು ಬಂತು, ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ fieldಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಸಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಯ( ಇಂದು ಬೇಕಾದ) ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಸಿಗುವುದು, ಅಲ್ಲದೇ ಅದು ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು/ಸಂಸ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ.

ಇಂದು ಕನ್ನಡವೂ ಅಷ್ಟು ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ತಾಯ್ನುಡಿ ಅಂತ sentimentಇಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಮನ್ನಣೆ ಕೊಡಬಹುದು( ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅನಿಸಿಕೆಯ ಹೇರಿಕೆ ಅನ್ನಬಹುದು ).

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಟೈಮ್ಗೆ practicalityಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ outdated/obsolete ಆದುದರಿಂದ ಅದು ಯಾವ difference ಮಾಡಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬದಲು ಇಂಗ್ಲೀಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬೆರೆಸಿದರೂ ನಡೆಯುವುದು( ಬರಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಲದು, ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಬೆರೆಸಲೇ ಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ದರೆ ). ಇದಕ್ಕೆ ಇಂದಿನ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ newspaper, news channelಗಳು proof.
.
.
.
.
.
.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾತಿನಿಂದ, ಇವೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ’ಬಳ್ಳಿ’ ಸಂಸ್ಕೃತದ್ದೇ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಲ್ಲ, ಒಪ್ಪಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡದವನಾಗಿ ಇಂತಹ ಹೊತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕಡೆ ಒರಗಿ, ’ಬಳ್ಳಿ’ ಕನ್ನಡದ್ದೇ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತೇನೆ!!

=====================================================
ದಿಟವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಲಿವು ತರಲ್ಲ! ಹಾಗಂತ ದಿಟವನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಇರುವುದು ಅರಿಯಮಿಕೆ