ಮಾನ್ಯರೇ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನದ ತಿರುಳನ್ನು ನಾನು ಗ್ರಹಿಸಿದೆ. ಇದು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ವಿಚಾರವೇ. ಆದರೆ ನನಗೊಂದು ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. 

ಹಿಂದುಗಳನ್ನು, ಅವರ ಒಳಜಗಳ ಕಿತ್ತಾಟಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುವಾಗ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಬುದ್ಧಿವಾದದ ಮಾತುಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೈಯ್ಗುಳಗಳು ಬೇರೆ 

ಧರ್ಮೀಯರ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವಾಗ ಯಾಕೆ  ಮೃದುವಾಗುತ್ತವೆ? ದೌರ್ಜನ್ಯ ಯಾರು ಮಾಡಿದರೂ ದೌರ್ಜನ್ಯವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಿಂದುಗಳಲ್ಲೇ ಒಳಜಗಳ

ದೌರ್ಜನ್ಯವಿತ್ತು ಎಂದು ನೀವು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಮುಸ್ಲಿಂರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಸಮರ್ಥನೀಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೆ? 

      ಬ್ರಿಟೀಷರು ಹಿಂದುಗಳ ಬೆನ್ನ ಕೆಳಗೆ ಬಾರಿಸಿ ಬಡ್ಡೆತ್ತವಾ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ರಲೇ ಅಂತ ಗದುಮಿದ್ದಕ್ಕೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸತಿ ಪದ್ಧತಿಯಂತಹ ಅನಿಷ್ಟದ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು ಅಂತ ಹೇಳುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವೇಕೆ ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧಿ ಹೀನ ಮುಲ್ಲಾಗಳ ಅರ್ಥಹೀನ ಪ್ರಲಾಪಗಳಿಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಬಾರದು? ಒಂದೇ ದೇಶವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವ ನಡೆಸುವ ಸರ್ವರೂ ಸಮಾನರು ಎಂದು ತಿಳಿದರೂ ಸರ್ಕಾರವಿರಲಿ, ಜನರೇ ಏಕೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವೆನ್ನಲು ಅಂಜುದೇಕೆ? ಇಂತಹ ಅಂಜಿಕೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲವಾ? ನಮ್ಮ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ನಮ್ಮ ಔದಾರ್ಯ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮನಿರೀಕ್ಷಣೆ, ನಮ್ಮ ಕಲಿಕೆಗಳು ನಮ್ಮ 

ಬಲಹೀನತೆಗಳಾಗಬಾರದು ಅಲ್ಲವೇ? ಇವುಗಳು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪೊಳ್ಳು ಮಾಡಬಾರದಲ್ಲವೇ?

ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.