ಕೊನೆಗೂ ಇಂದು ನನಗೆ ಆವರಣದ ಪ್ರತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಓದಿ ಮುಗಿದಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಳವಿಕಾ ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ಅವರು (ಮಾಳವಿಕಾ) ಯಾವುದೇ ಮತದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಮತದ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷದಿಮ್ದಾಅಗಲೀ ಬರೆದಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು.

ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಪ್ರಕಾರ ಚರಿತ್ರೆಯ interpretation ಬರುವುದು ಚರಿತ್ರೆಯ ಕೊಂಡಿಗಳು ಸಿಕ್ಕದೇ ಹೋದಾಗ. ಎಲ್ಲಾ ಆಧಾರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿವೆ, ಚರಿತ್ರೆ ಸತ್ಯ ಎಂದಾದರೆ ಯಾವ interpretation ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಕೋಮಿನ/ ಮತದ ಜನರು ಒಬ್ಬ ಕ್ರೂರಿ ರಾಜ ಅಥವಾ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಯಕನೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ತಾನೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಉದ್ದೇಶ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ ಅಷ್ಟೆ.

ತಪ್ಪು ಶೋಷಣೆಗಳ ಬಗೆಗಾದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಬಗೆಗೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಟೀಕೆಗಳನ್ನೂ ಅದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ನಾವೇ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಬೇರೆಯವರು ಇದರಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದ ಪರಿಹಾರದ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚನೆ ಕೂಡ ಮಾಡುವುದುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಆಷ್ಟೇ. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಾಜದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು. ಆಗಿಹೋದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಂತೂ ಇದೆ.

ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ, ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ