ಸುನಿಲರೇ,
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಒಂದೊಂದು ಪದವೂ ಗೂಢಾರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವೃಕ್ಷದ ಬೀಜವೆಂದೇ ಎಲ್ಲರ ಮತ. ಅಂತಹ ಪದವೊಂದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬರೆಯುವ ದುಸ್ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಆತ್ಮಧಿಷಣಂ = ಆತ್ಮನಃ ಧಿಷಣಂ -> ಆತ್ಮನ ಬಗೆಗಿನ "ವಿಚಾರ ಪ್ರಜ್ಞೆ" ಅಥವಾ ಆತ್ಮವಿಚಾರವಿವೇಕ. ಇಲ್ಲಿ 'ಧಿಷಣಂ' ಎಂಬ ಪದದ ವಿಶೇಷವೇನೆಂದರೆ ಇದರ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ಮೂಲ ಕ್ರಿಯಾಧಾತುವಲ್ಲ! ಈ ಪದವನ್ನು ವಿವರಿಸಲೋಸುಗವೇ 'ಧಿಷ್'(=ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ "ತಿಳಿ") ಧಾತುವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿರಬಹುದೆಂದು ಯಾಸ್ಕನ ನಿರುಕ್ತ ನಿಘಂಟು ಹೇಳುತ್ತದೆಯಂತೆ!!

ಧಿಷಣವೆಂದರೆ:
೧.ವಿಚಾರ ಪ್ರಜ್ಞೆ .
"ವಿರಿಂಚೋ ಧಿಷಣಾಃ" - ಬ್ರಹ್ಮನೇ (ನಿನ್ನ) ವೈಚಾರಿಕ ಬುದ್ಧಿ [ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ]

೨.ಅರಿವು
ಧೀಕಾರರೂಪಾ ಧಿಷಣಾ....-ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವವಳು(ಗಾಯತ್ರೀ ಸಹಸ್ರನಾಮ)

೩.ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ
ಭಾರತೀ ಮದ್ಧಿಷಣ....- ಸರಸ್ವತಿಯೇ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ(ಮುತ್ತುಸ್ವಾಮಿ ದೀಕ್ಷಿತರ ದೇವಮನೋಹರಿ ರಾಗದ ಕೃತಿ)

ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ - ಆತ್ಮಧಿಷಣವೆಂದರೆ 'ಆತ್ಮವನ್ನು ಬೇರೆಯೆಂದು ವಿಚಾರಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ' ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆಚಾರ್ಯರ ಅದ್ವೈತ ಪ್ರವಾಹದೊಂದು ಹನಿಯನ್ನು ಸಂಪದಕ್ಕೆ ಹರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನಿಮ್ಮ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.