ನೀವು ಹೇಳಿದ ಸರಕುಗಳು ಭಾರತದ್ದಲ್ಲ. ನಾವೇ ಅವುಗಳನ್ನ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದರೂ copyrights, brand royalty ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದು ನಾ ಕಾಣೆ. ಇವುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನ ಸಾಪ್ಟ್‍ವೇರಿನಂತೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ outsource ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಇನ್ನು ಮಲ್ಯರ ಬೀರು ಭಾರತದ್ದು. ಆದರೆ ಬೀರ್ ಎಂಬ ಪಾನೀಯವೇ ಭಾರತದ್ದಲ್ಲ.

ಕೊಂಡು-ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯ: ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು finished goods and services, ಅದರಲ್ಲು brands. ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು brand less ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ. ಇದು by default ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಆಗತ್ತೆ.

ಇನ್ನು ಇಂದಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲವೋ ಇದರ ವಿಷಯ:
ನಾವು ಬೇರೆ ದೇಶದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ದುಡಿದು ದೇಶಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ತರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನೋದು ಪೂರ್ತಿ ನಿಜವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಫಾರಿನ್ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನಂಶ ಫಾರಿನ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ (ನೀವೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಮೊಬೈಲ್, ವಿಮಾನ ಇತ್ಯಾದಿ)ಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಊರಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ನಿಮ್ಮೂರಿಗೆ ನೀರು ಕರೆಂಟು ಕೊಡಲು ಅದೂ ಹೋಗತ್ತೆ. ನಮ್ಮೂರಿನ ತನಕ ನಿಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಇಳಿದಿಲ್ಲ. ಇಳಿದಿದ್ದರೆ ಅದು IMF, Worldbankಗಳ ಸಾಲ ಮಾತ್ರ.

ನಮ್ಮ ಬಳಕೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಧ್ಯ. ನಾವು ಬದಲಾಗದೇ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವದೇಶಿ ಎಂಬ ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ಇವತ್ತಿಗೆ ಹೊಂದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಕೊನೆ ವಿಚಾರ: "ಇಂದು ಏನಿದ್ದರೂ ನಾವು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದವರೂ, ಯಾವುದನ್ನು ಜಗತ್ತಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವೋ, ಅದನ್ನು ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮಾರಬೇಕು." ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಸಾಪ್ಟ್-ವೇರ್ ಮತ್ತು ಬಿ.ಪಿ.ಓ ಉದ್ದಿಮೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ ಇದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದೆರೆ ನಾವದರಲ್ಲಿ ಪಳಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡ್ತಾನು ಇಲ್ಲ. ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅಷ್ಟೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಮಗೂ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು.

--

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು, ಇರದುದದೆಡೆಗೆ ತುಡಿವುದೇ ಜೀವನ