ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಹೇಗ ನಮ್ಮಮೇಲೆ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳು ಹೇರುತ್ತಿದ್ದರು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ:

’ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ’ ಅನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು; ’ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ’ ಅಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ - ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಮೇಷ್ಟರೊಬ್ಬರ ನಿಲುವು.
’ಯಾಕೆ ತಪ್ಪು? ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ’ವರ್ಷಾ ಪತತಿ’ ಅನ್ನುವುದು ಸರಿಯೇ ಹೊರತು ’ವರ್ಷಾ ಆಗಚ್ಛತಿ’ ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾದ ಅವರದ್ದು.

ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗಿಂದ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ’ಮಳೆ ಬಂತೋ ಮಹರಾಯ’ ಅನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಹಜತೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು?